Zdjęcie i opis grzybów z Krymu

Grzyby na Krymie
Półwysep Krym znany jest z wielu różnych grzybów, które pojawiają się nie tylko w lasach, ale także na stepach, bezpośrednio w trawie w pobliżu osiedli, na skraju lasu, na otwartych polanach, w obszarach górskich.

Warunki klimatyczne półwyspu przyczyniają się do tego, że sezon grzybowy trwa tutaj ponad pół roku, od wczesnej wiosny do późnej jesieni.

Dystrybucja grzybów na Krymie

Krym jest bogaty w różne gatunki grzybów, a sezonowość każdego z nich jest inna. Zwykle sezon grzybowy rozpoczyna się po zakończeniu indyjskiego lata, ale wiele organizmów eukariotycznych można zebrać prawie przez cały rok.

Zapoznaj się z popularnymi rodzajami grzybów jadalnych.

Najpopularniejszymi i najczęstszymi gatunkami są: rude, govoruszki, miód agarics, masło, kurki, myszy i płaszcze przeciwdeszczowe. W lasach i obszarach stepowych półwyspu występuje ponad 100 gatunków organizmów, w tym jadalnych i trujących.

Pierwsze grzyby można znaleźć wczesną wiosną w regionach stepowych i polnych.
Natychmiast po pada śnieg, małe smardze, golovachi, płaszcze przeciwdeszczowe. Czas letni pozwala w pełni cieszyć się sezonem grzybowym i zbierać wiele różnych grzybów: biały, oleisty, słodki. Praktycznie do czasu, gdy mroźni zawodowi zbieracze grzybów znajdą myszy lub, jak się je nazywa, szary ryadovok.
Grzyby na Krymie
W sumie na półwyspie rośnie 1500 gatunków mikromocetów i grzybów, które są szeroko rozpowszechnione w stepach, lasach, strefach leśno-stepowych, a także na obrzeżach miast i wsi, skraju lasu, polan.

Czy wiesz? Ponieważ klimat Krymu wyróżnia się z powodu swojej niestałości, niemożliwe jest określenie początku sezonu grzybowego nawet przez doświadczonych grzybiarzy. Dlatego prawie nigdy nie jest możliwe opracowanie kalendarza do zbierania różnych gatunków.

Grzyby jadalne

Półwysep słynie z dużej liczby różnorodnych gatunków organizmów eukariotycznych, ale ich koneserzy wolą najbardziej znane i znane:

  • Górski biały grzyb lub gigant govorushka. Można go znaleźć od lata do połowy jesieni, w lasach liściastych lub iglastych. Białe grzyby, których domem jest Krym, rosną w grupach, więc jeśli pod drzewem jest jeden przedstawiciel, najprawdopodobniej jego “bracia” znajdują się w pobliżu. Rozpoznanie szlachetnego białego grzyba nie jest trudne, ma dużą mięsistą maskę o gładkiej strukturze, piękny jasnobrązowy kolor. Jego noga jest dość gęsta, w odniesieniu do kapelusza – krótka, z drobnym kosmkiem lub mączystą powłoką. Govorushka różni beżowy miąższ, przyjemny zapach. Dorosły grzyb może mieć lekko gorzki smak. Govorushki przez długi czas nie utrzymują się, zaraz po zbiorze powinny być używane – smażone, duszone, gotowane itp.
  • Mountain white mushroom

  • Kurki lub koguty. Najczęściej w regionie Symferopol. Są również zbierane w okręgach Bakhchsarai, Belogorsk i Kirov. Kurki wolą słoneczne miejsca, leśne polany, polany, można je również spotkać na mchach, w pobliżu jodeł, sosen i brzóz. Rosną w grupach, od pierwszego do ostatniego miesiąca lata. Główną cechą wyróżniającą kurki jest brak wyraźnego przejścia od łodygi do kapelusza. Ta ostatnia jest bardzo gładka, o nieregularnym kształcie z zagłębieniem na środku i falistymi krawędziami. Noga jest cienka, zwężająca się ku dołowi. Kurki mają kolor jednolity, od jasnożółtego do pomarańczowego. Ciało jest raczej jędrne, mięsiste, nie ma silnego zapachu. Smak jest przyjemny, ze słabą kwaskowatością. Grzyby są dobrze transportowane, nie kruszą się. Nadaje się w każdej formie – gotowane, smażone, duszone, marynowane itp.
  • Dowiedz się, jakie właściwości lecznicze mają grzyby kurki, jak odróżnić prawdziwy kurkowy od fałszywego i jak przygotować te grzyby na zimę: zamrozić lub marynować.

    Kurki

  • Myszy lub rzędy szarości. Występuje w okresie jesiennym, we wrześniu-październiku. Za nimi zbieracze grzybów udają się do wioski Kolchugino lub do obszaru Krymskiego Laboratorium Astrologicznego. Myszy mają kilka gatunków odpowiednich do stosowania w żywności, ale trudno jest niedoświadczonym chwytaczom grzybów odróżnić je od szkodliwych. Grzyby jadalne mają stożkową konfigurację z lekko zawiniętymi krawędziami, pokrytymi małymi pęknięciami. W centrum czapki znajduje się guzek. Kolor czapki waha się od jasnego do ciemnoszarego. Po deszczu powierzchnia staje się śliska i lepka, dzięki czemu liście przyklejają się do grzyba i trudno zauważyć go w trawie. Stopa grzyba jest gęsta, cienka, lekko poszerzona w dół, ma bladożółty lub szarawy odcień. Ciało jest napięte, ale kruche, różni się słabym mączystym zapachem. Ryadykovka smażyć, gotować, marynować, stosować w sałatkach, ciastach, sosach.
  • Dowiedz się więcej o tym, jak wygląda, gdzie rośnie i co można ugotować z rzędu szarego.

    Mysz

  • Opyata. Można je zbierać przez całą jesień, aż do pierwszych przymrozków. Grzyby rzadko występują pojedynczo, rosną w całe grupy na drzewach, pniach. Uwielbiam wilgotną glebę. Kapelusz młodych jest lekko zakrzywiony do wewnątrz, ale gdy rośnie, staje się płaski. Noga jest długa, około 10-20 cm, kapelusz w tym samym kolorze ze stopą – miód, ale jego powierzchnia pokryta jest małymi łuskami, z powodu tego, co wydaje się, że grzyb jest brązowy.
  • Aby nie wpaść w niejadalne futra, trzeba wiedzieć, jakie rodzaje jadalnych i niejadalnych filców istnieją. Receptury marynowanych, mrożonych, solonych frytek będą również przydatne dla hostess.

    Grzyby miód

Czy wiesz? Grzyby miodne są zbierane nie tylko w lesie, ale można je również znaleźć bezpośrednio w sadach lub ogrodach.
  • Oliwy. Miejscem ich rozmieszczenia jest cały półwysep, ale przede wszystkim skupiają się na płaskowyżu Aj-Petri, w miejscowości Zelenogorsk i Stroganovka. Wolą słoneczne łąki, brzegi lasów, łąki. Dla grzybiarzy, olejnicy to prawdziwy dar – mają mięsiste, soczyste, duże czapki, z tłustą, śliską powierzchnią, brązowawy odcień. Kapelusz jest półkulisty, później całkowicie zaokrąglony. Gęsta wysoka noga rośnie do 11 cm, różni się jaśniejszym odcieniem. Ze względu na swoje biologicznie wyraźne właściwości i wygląd, oleiste bardzo trudno pomylić z innymi rodzajami grzybów.
  • Oliwy

    Zobacz przydatne właściwości oleju, a także sposoby szybkiego ich czyszczenia i zbioru na zimę.
  • Rudzielce. Sezon rudych to lata indyjskie, kiedy rosną w dużych ilościach na południowym brzegu półwyspu, we wsi Rybachye. Lubią grzyby w chłodnych, zacienionych miejscach. Rosną w grupach pod drzewami, wąwozami, w podłużnych dołach i bruzdach. Rudowłosa ma dość duży pomarańczowy kapelusz o średnicy 12 cm, spód pokryty czerwonymi płytkami, które po naciśnięciu nabierają zielonego odcienia. Stopa grzybka jest gruba, ma średnicę do 2 cm, miąższ jest gęsty, a smak słodki z nutami owocowych. Czerwoni są przygotowywani na różne sposoby, najważniejsze jest dodanie do nich bardziej aromatycznych przypraw.
  • Ryzhiki

  • Płaszcze przeciwdeszczowe. Grzyby te są analogami pieczarek, których nie można zatruć. Można je znaleźć w lasach liściastych, prawie wszędzie. Na terytorium Krymu, dwa z trzech rodzajów płaszcz przeciwdeszczowy są powszechne: gigant i gruszka. Pierwszy jest w stanie dorastać do 34 cm, grzyby są okrągłe, mają kształt gruszki, mają biały kolor, szorstką skórę z małymi guzkami, które ostatecznie uzyskują żółty odcień.
  • Płaszcze przeciwdeszczowe

Ważne! Tylko młode płaszcze przeciwdeszczowe nadają się do przygotowywania potraw wyłącznie z miąższem o białym kolorze.

Trujące grzyby na Krymie

Półwysep Krym znany jest nie tylko z dużej liczby grzybów jadalnych, na jego terytorium występuje wiele gatunków trujących. Wiele z nich jest bardzo podobnych do jadalnych, a niedoświadczeni zbieracze grzybów są łatwo zdezorientowani, dlatego przed rozpoczęciem “cichego polowania” należy nauczyć się cech struktury i zewnętrznych oznak trujących organizmów eukariotycznych.

Są trzy rodzaje niejadalnych grzybów. Rozważmy każdą z nich osobno.

Śmiertelnie niebezpieczny

  • Pale muchomor Jest bardzo trującym grzybem, zdolnym do spowodowania śmierci. W większości przypadków jest to przyczyną zatrucia. Grzyby preferują żyzną glebę, mieszane dęby i lasy bukowe. Czapka muchomora ma konfigurację półkuli, później staje się bardziej okrągła. Kolor – od szarego do zielonkawego. Nogi cienkie, do 2,5 cm wysokości. Miąższ jest biały, luźny, miękki, z lekkim posmakiem i smakiem. Jedną z głównych cech białego muchomora jest obecność na spodzie stopy szerokiej “spódnicy” o białym odcieniu.
  • Pale muchomor

Ważne! Żadna metoda obróbki cieplnej nie usuwa perkozy z obecności zabójczej trucizny. Połknięcie jedynie 30 g grzyba może spowodować poważne zatrucie, aż do śmiertelnego wyniku.
  • Amanita biały – krewny muchomora, zewnętrznie z nim bardzo podobny, a także śmiertelnie trujący. Rośnie w lasach liściastych, uwielbia wapienne gleby. Czapka dorosłej muchomora jest płaska, biała, o średnicy do 10,5 cm, jej miąższ jest biały, raczej gęsty, nieprzyjemny smak i lekki zapach. Nogi cienkie, pogrubione, gładkie. Charakterystyczną cechą agaru białego muchy jest owalna “spódnica” na spodzie nogi. Zatrucie grzybem powoduje wymioty, nudności, krwawą biegunkę, obniżone ciśnienie krwi, nieprawidłowe funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego, utratę przytomności.
  • Amanita biały

  • Lozhnoopenok siarki żółty – przedstawiciel niejadalnych wszy, których niebezpieczeństwo polega na zewnętrznym podobieństwie do jadalnych “braci”. Jednak trujący wygląd charakteryzuje się brakiem u stóp pierścienia, co jest nierozerwalnie związane z prawdziwymi grzybami miodu. Lzhegrib ma kapelusz w kolorze siarki, o średnicy do 7 cm, w kształcie dzwonu. W procesie wzrostu prostuje się i staje się prawie płaski. Ciało jest żółte, gorzkie i ma obrzydliwy zapach. Nogi cienkie, gładkie, gęsta konsystencja z lekkim włóknieniem. Zatrucie przez fałszywego psa pojawia się zaledwie kilka minut po jego użyciu. Osoba zaczyna czuć się źle, głowa się obraca, pojawiają się wymioty i dreszcze.
  • Lozhnoopenok siarki żółty

Trujące grzyby, które mają wpływ na układ nerwowy

  • Kozi białawy – można go znaleźć na otwartych polanach lasów, łąk, pastwisk. Grzyb nie ma wyraźnego przejścia między czapką a nogą. Kształt czapki jest wypukły lub jajowaty, z falistymi krawędziami, bladym różowym odcieniem. Noga niska, grubość 1 cm, jędrna. Miąższ jest gęsty, nie przyciemnia się po cięciu, ma przyjemny grzybowy aromat i dobry aromat. Charakterystyczną cechą govorushki jest powłoka proszkowa na powierzchni kapelusza. Używanie grzybów nie prowadzi do śmierci, ale powoduje wymioty, nudności, zaburzenia oddychania, nieprawidłowe funkcjonowanie serca.
  • Kozi białawy

  • Amanita muscaria – grzyb znany na całym świecie od dzieciństwa, który dzięki swojemu wyjątkowemu kolorowemu wyglądowi nie może być mylony z innymi gatunkami. Jego kapelusz jest gęsty, półkulisty, czerwony z białymi kropkami. Amanita często występuje na glebach kwaśnych, w lasach mieszanych. Grzyb zawiera aktywne składniki, które po spożyciu powodują halucynacje, problemy ze słuchem i wzrokiem.
  • Amanita muscaria

  • Feltress – żyje na glinie, w lasach mieszanych i iglastych. Wyróżnia go dzwon w kształcie dzwonu, który rośnie, rozkłada się i pęka. Powierzchnia czapki jest gładka, jedwabista, o różnych odcieniach, od złotego miodu do brązu. Miąższ ma nieprzyjemny zapach, noga jest wysoka, cienka, z sypką powłoką. Rozróżnij włókno w kształcie dzwonu w kształcie dzwonu.
  • Feltress

Grzyby, które powodują zatrucia i problemy trawienne

  • Borovik purpurowy – jest niezwykle rzadki, uwielbia ciepły klimat, obszary górskie, gleby wapienne, lasy liściaste. Charakteryzuje się obecnością dużej brązowej czapki w postaci nieregularnej półkuli. Po naciśnięciu na czapce pojawiają się ciemnoniebieskie plamy, dzięki którym można je rozpoznać. Miąższ ma lekko wyczuwalny przyjemny zapach, słodki posmak z nutami owocowymi. Noga jest długa, do 15 cm, gruba – do 10 cm średnicy, brązowa z czerwonym odcieniem. Borovik purpurowy
  • Różowa róża – trujący grzyb, który może powodować poważne problemy w funkcjonowaniu jelita. Ma lekko śluzowaty, płaski, w środku z depresją, czapkę jasnego lub ciemnego różowego odcienia. Po naciśnięciu kolor nasadki staje się ciemniejszy. Noga wyróżnia się cylindrycznym kształtem, gęstą konsystencją, do 6 cm wysokości.Wszystkie piegi emitują biały mleczny sok, który jest uważany za ich indywidualną cechę. Różowa róża
  • Llegnosica – jest rozprowadzany w lasach mieszanych, pojawia się w sierpniu – listopadzie. Z jadalnych kurków różni się cieńsza, czerwonawa noga z ceglastym odcieniem. Czepiec grzybkowy jest wypukły lub ma konfigurację lejkowatą, ma żółtawy i złoty odcień, bardziej ciemno w środku. Miąższ różni się nieprzyjemnym zapachem.
  • Llegnosica

Czy wiesz? Fałszywy lis jest uważany za grzyb konwencjonalnie trujący, ale lepiej go nie używać. Może powodować problemy w układzie trawiennym, gorączkę, bóle głowy, wymioty itp.

Terminy i miejsca odbioru

Półwysep Krym jest niezwykle popularny wśród zbieraczy grzybów, ponieważ ma wiele grzybów. Najpopularniejsze obszary to:

  • strefa Ai-Petri i góry Demerdzhi, gdzie gromadzą się gigantyczne gigantyczne ssaki;
  • powiat od Sewastopola do Bakczysaraju, gdzie znajduje się wiele kurników;
  • strefa stepowa w pobliżu ujścia Donuzlav i Sasyk – tutaj są skoncentrowane grupy tłustej, tyłek;
  • Lasy wędkarskie i południowe wybrzeże, gdzie rozhiki rosną, płaszcze przeciwdeszczowe, kurki;
  • obszar Kolchugino i Obserwatorium krymskiego, gdzie skupia się największa liczba myszy;
  • teren podgórski, strefy z gnijącym drewnem są bogate w płaszcze przeciwdeszczowe;
  • Dzielnica Stroganov i wieś Zelenogorskoe, gdzie znajdują się oleiste grzyby.

W odniesieniu do sezonowości grzybów, każdy gatunek jest inny. Kalendarz kolekcji wygląda mniej więcej tak:

Nazwa grzyba

Czas odbioru

Biały grzyb

Od czerwca do października

Oliwy

Od początku lipca do połowy października

Jesień ugorów

Od początku sierpnia do późnej jesieni

Ryzhiki

Od lipca do końca jesieni

Płaszcze przeciwdeszczowe

Wczesna wiosna przed początkiem lata

Kurki

Od połowy czerwca do pierwszych przymrozków

Mysz

Wrzesień – październik

Sezon grzybowy na półwyspie krymskim rozpoczyna się wczesną wiosną, a kończy późną jesienią. W tym czasie grzybiarze są zaopatrywani w różnego rodzaju grzyby, które różnią się wyglądem, zapachem, smakiem. Jednak w procesie “cichego polowania” nie wolno zapominać o istnieniu trujących przedstawicieli grzybów, które często są zamaskowane jako ich jadalny gość. Jeśli nie ma zaufania do grzyba, lepiej go ominąć i dać pierwszeństwo znanym i sprawdzonym gatunkom.