Roślina brusznicy: użyteczne właściwości i szkodzi


W różnych źródłach często można stwierdzić, że krowiak, czyli “trawa ziołowa”, jest trującą rośliną. Jednak nie jest to całkowicie prawdą. W rzeczywistości, niektóre z jego gatunków nie nadają się do jedzenia i są niebezpieczne w przypadku narażenia na ludzką skórę, jednak większość gatunków można stosować jako rośliny ozdobne, a także jako paszę dla zwierząt. Niektóre gatunki mogą być spożywane przez ludzi na żywność, a także wytwarzać z nich leki. Sugerujemy zapoznanie się z dżdżownicą, poznanie jej wyglądu, niebezpieczeństwa i posiadanych właściwości użytkowych.

Opis botaniczny i siedlisko

Borshchevik (Latin Heracleum) należy do rodziny parasoli. Ta roślina to rodzaj dwuletnich lub wieloletnich roślin zielnych, liczących około 70 gatunków.

Najbardziej znani z nich to Syberyjczycy, zwykli, Sosnowscy, futrzani, wąskolistni, azjatyccy i inni.

Roślinę można spotkać najczęściej na wyżynach półkuli wschodniej, a także w środkowej strefie Rosji, Uralu i Kaukazu. Krawędzie lasu, brzegi rzek i strumieni – to miejsca, w których zazwyczaj jedzą krowy.

Czy wiesz? Ze względu na fakt, że niektóre gatunki cietrzewia mają gigantyczny rozmiar i rosną bardzo szybko, został nazwany na cześć bohatera z mitów starożytnej Grecji Hercules Heracleum.

Opiszemy, jak wygląda właściciel krowy. Roślina ma łodygę owłosioną z bokami, której wysokość zmienia się od 20 cm do 2,5 m. Duże liście wychodzą z podstawowej rozety. Są pierzaste, złożone z trzech do siedmiu owalnych liści.

Kwitnienie rośliny występuje w czerwcu-lipcu. W tym czasie kwiatostany pojawiają się w formie parasoli o średnicy 40 cm z małych białych lub różowych kwiatów. Mają przyjemny, lekko wyczuwalny zapach. Po kwitnieniu pojawiają się owoce – robaki. Nasiona dojrzewają w sierpniu-wrześniu i łatwo zasypiają.

Zbiór młodych liści do sałatek, łodyg na barszcz i puree powstaje w momencie pojawienia się kwiatostanów. Wywar z borschevika dla jego walorów smakowych przypomina bulion z kurczaka, a liście są podobne do smaku marchwi.

Ze względu na słodki smak kłącza, krowy mogą zastąpić warzywa korzeniowe.

Do trujących roślin zalicza się także kąkol, czarny lek, cyprys wilczomlecz, płonący krzak, wilczur akonit, jagódka wolfberry, europejski strój kąpielowy, ogórek jesienny, wymyk.

Skład chemiczny

Aby dowiedzieć się, czy trujący nosiciel krów, czy nie, sugerujemy zapoznanie się z jego składem chemicznym.

Krowa-trawa zawiera:

  • cukier – do 10%;
  • białko roślinne – do 16%;
  • kwas askorbinowy;
  • karoten;
  • olejki eteryczne;
  • garbniki;
  • nikiel;
  • żelazo;
  • miedź;
  • mangan;
  • tytan;
  • bor;
  • aminokwasy;
  • kumaryny.


Różne rodzaje barszczu mają różne właściwości odżywcze. Niektóre z nich mogą mieć negatywny wpływ na ludzkie ciało. Na przykład, furanokumariny, które są częścią dżdżownicy, Sosnovsky, mogą powodować poważne oparzenia po dotknięciu przez skórę.

Czy wiesz? W czasach starożytnych fasola była nazywana po prostu «barszcz. Jego nazwa jest wymieniona w dokumentach pochodzących z XVII wieku. Najwyraźniej trawa jest tak nazywana z powodu kształtu liści, ponieważ w tamtych czasach «barszcz nazywane było czymś, co ma zęby.

Właściwości lecznicze

Borshevik ma wiele przydatnych właściwości, wśród których:

  • przeciwzapalne;
  • przeciwskurczowe;
  • środek przeciwświądowy;
  • środek przeciwbólowy;
  • gojenie się ran;
  • środek uspokajający;
  • środek przeciwdrgawkowy;
  • cierpki;
  • choleretic.

Aplikacja

Różne rodzaje barszczu są używane jako rośliny ozdobne, używane do gotowania, a także do przygotowywania leków w medycynie ludowej.

W medycynie

Długotrwała praktyka leczenia ludowego przyjęła szereg zaleceń lekarskich dotyczących leczenia, które pomagają złagodzić choroby skóry, bóle reumatyczne, choroby układu nerwowego, problemy z nerkami, pęcherzem żółciowym i wątrobą.

Środki oparte na cebulkach są dobre dla zaburzeń trawienia, eliminują zaburzenia żołądka i jelit oraz poprawiają apetyt.

Udowodniono jego przydatność w leczeniu astmy oskrzelowej. Również “trawa Heraklesa” jest używana jako pomoc w chorobach układu moczowo-płciowego, zarówno u mężczyzn jak iu kobiet.

Czasami leki z barszczu zaleca się do dezynfekcji gardła z zapaleniem migdałków, zapaleniem jamy ustnej, zapaleniem dziąseł i innymi chorobami błony śluzowej jamy ustnej.

W medycynie tradycyjnej jako roślina homeopatyczna uznawany jest tylko jeden gatunek trawy krowy – zwyczajny. W medycynie ludowej używane są również brusznicy syberyjskie, krojone i Sosnovsky.

W gotowaniu

Nieważne, czy można jeść krowie krowę, już się dowiedzieliśmy. Teraz udzielimy informacji, gdzie jest używana do gotowania.

Wcześniej “Heracles grass” była aktywnie wykorzystywana do przygotowywania różnych potraw, w szczególności barszcz przygotowywano z korzeni.

Dzisiaj, oprócz barszczu, sałatki, zupy, ciasta przygotowywane są z ogonów i młodych pędów. Trawa jest solona, ​​marynowana, używana jako przyprawa. Młode ogonki mają słodki smak, dlatego też robią dżem, dżem.

Kłącze gotowane w zupach, duszone w gulaszach, dodać jako przyprawę. Z przemielonego suszonego korzenia sporządzamy mąkę na chleb i pieczenie.

W gotowaniu znalazły zastosowanie takie rodzaje krowiej trawy, jak rozcięte, syberyjskie, włochate. Perski krowy-smukły jest popularny jako przyprawa na Wschodzie, który jest przyprawiony sałatkami, pierwsze dania, a także dania z ziemniaków i fasoli.

Przepisy tradycyjnej medycyny

  • W przypadku zaburzeń przewodu pokarmowego. Konieczne jest przygotowanie naparu 30 g suszonej rośliny, 400 ml wrzącej wody. Wymieszać, przytrzymaj przez 1,5 godziny. Napar przechodzi przez gazę do filtrowania. Pij 50 ml na 15 minut przed jedzeniem.
  • Z kamicą żółciową. Konieczne jest spawanie wywar z 15 g drobno posiekanych korzeni, szklankę wrzącej wody. Mieszane składniki gotować przez 10 minut. Następnie stoimy w tym samym czasie i pijemy 20 ml 3 razy dziennie.
  • Wraz z rozkładem funkcji seksualnych. Przygotuj wywar z 70 gramów korzenia, litr wody. Mieszanina powinna być gotowana przez 10 minut, a następnie 10 minut, aby nalegać. Na dzień, aby wziąć cały rosół.
  • Aby złagodzić ból zęba. Jedna łyżeczka posiekanego korzenia jest wypełniona szklanką 90 procentowego alkoholu, po czterech do pięciu godzinach zaleca się go do płukania chorego zęba.
  • Z nerwicami i konwulsjami. Konieczne jest przygotowanie wywaru z 20 g drobno posiekanych korzeni i 250 ml wody. Mieszaninę wrzuca się do ognia i gotuje aż trzecia ciecz odparuje. Następnie przepuść bulion przez gazę. Pijemy 20 ml od czterech do sześciu razy dziennie.
  • Z reumatyzmem. Świeże liście pokryte są wrzącą wodą. Zawijamy bandaż lub materiał i nakładamy go w bolesne miejsce, aby złagodzić ból.
  • Z chorobami skóry. Przygotowujemy napar z 50 g suchej trawy, 400 ml wody. Wymieszaj składniki przez 2,5 godziny. Wlew przechodzi przez gazę. Pijemy dwie łyżki cztery razy dziennie przed posiłkami.
  • Z furunculosis. Przygotuj wywar z 15 gramów nasion i szklankę wody. Gotujemy przez 15 minut, schładzamy przez 1 godzinę, filtrujemy. Pijemy dwie łyżki cztery razy dziennie przed posiłkami.

Ważne! Środki ludowe mogą być stosowane tylko jako dodatkowa terapia. Jeśli masz zamiar wziąć odwary i nalewki, najpierw skonsultuj się z lekarzem.

Przygotowanie surowców leczniczych

Do celów leczniczych stosuje się części nadziemne i korzenie. Liście i łodygi są cięte w fazie kwitnienia. Następnie są dobrze wysuszone. Roślina zawiera od pięciu do sześciu pni wiązanych pęczkami i wiązanych pod baldachimem, w dobrze wentylowanym miejscu, gdzie promienie słoneczne nie spadają.

Właściwości lecznicze posiadają również juka, scorzonera, kupena, klon, piołun, Kalanchoe Degremona, topinambur, aromatyczna plektron.

Ważne jest, aby nie suszyć trawy – nie powinna ona kruszyć się w pyle.

Korzenie wykopywane są jesienią, gdy liście i łodygi giną. Następnie są oczyszczane z ziemi i myte. Czyste korzenie są cięte na kawałki i suszone.

Można je rozłożyć poziomo w jednej warstwie na sicie, patelni, patelni i umieścić w zacienionym miejscu na ulicy lub w pomieszczeniu z dobrym dostępem powietrza.

Przeciwwskazania i szkoda

Borshevik może przynieść nie tylko dobro, ale i krzywdę. Głównym niebezpieczeństwem, że ta roślina kryje się w sobie dla osoby, która ma z nią styczność, jest oparzenie. Oparzenia mogą pojawić się tak silne i nie gojące się, że ofiara nie zapomni długo o spotkaniu z tą rośliną.

Zdarzają się przypadki, gdy oparzenia były tak niebezpieczne i rozległe, że zmarły na nich małe dzieci. Szczególnie niebezpieczny jest kontakt z trawą podczas upałów.

Zapalenie skóry, które powoduje “zioło ziołowe” na skórze osoby, gdy chodzi o sok, objawia się pierwszym pęcherzem, a następnie zamienia się w ciemną plamkę. Leczenie następuje trzy do sześciu miesięcy później.

Ponadto niektóre rodzaje roślin mogą wywoływać alergię u ludzi poprzez wdychanie pyłków, po prostu z zapachu lub kiedy sok dostaje się do środka. Stanowi temu mogą towarzyszyć nudności, wymioty, zawroty głowy i bóle głowy. W przypadku kontaktu z oczami kowboj może spowodować ślepotę.

Aby uchronić się przed szkodliwym działaniem trawy, nie należy chodzić w pobliżu zarośli z otwartymi obszarami ciała, nie wkładać jego części w dłonie, nie wdychać zapachu.

Przeciwwskazaniami do korzystania z funduszy opartych na barszczu są indywidualna nietolerancja, alergia, hemoroidy, zapalenie żołądka. Nie możesz wziąć ich w ciążę, dzieci, matki karmiące.

Pierwsza pomoc

Jeśli na skórze dostaniesz sok z cebulki, dotknięty obszar należy umyć jak najszybciej wodą i mydlić mydłem. Następne płukanie należy wykonać za pomocą substancji zawierającej alkohol lub roztworu nadmanganianu potasu. Przydatne jest również leczenie pantenolem, roztworem furacyliny.

Ważne! Po spożyciu soku cebulowego na ludzką skórę i leczeniu miejsca uszkodzenia wskazane jest powstrzymanie się od wejścia na ulicę w ciągu 48 godzin, aby uniknąć ekspozycji na światło słoneczne.

Jeśli wystąpi oparzenie, należy go leczyć maścią sintomycyny lub podawać sodowo balsam. Bandaże w tym samym czasie nie muszą być stosowane.

Aby uniknąć pojawienia się obrzęków i alergii, należy zażyć antyhistaminę.

Jeśli sok lub pyłek dostaną się do środka, jeśli dojdzie do poważnych oparzeń, zwróć się o pomoc lekarską.

Borshevik – przydatna roślina ziołowa, która znalazła zastosowanie w kulturze dekoracyjnej, gotowaniu, medycynie ludowej. Leczenie nim powinno być ostrożne, ponieważ w okresie wegetacji gromadzi niebezpieczne substancje dla ludzi, zdolne do uszkodzenia ciała.