Opis rodzajów grzybów

Mack chrząszcz złoty żółty
Słowo “kleik” w przekładzie z języka słowiańskiego oznacza “kupę”.

Nic dziwnego, że mają to imię.

W dawnych czasach w Rosji grzybiarze brali je na wozy i sypali beczkami.

Wszystkie rodzaje grzybów łączą wspólne cechy: widoczne są koncentryczne pierścienie na kapeluszu, a kształt zmienia się wraz z rozwojem grzyba – najpierw jest wypukły, a następnie – lejkowaty, z krawędziami wygiętymi w dół.

Odnoszą się one do grzybów płytkowych. Talerze mogą mieć różne kolory, w zależności od rodzaju i iść do stopy. Wszystkie rodzaje grzybów są łączone w rodzaj Mlechnik (łaciński Lactarius) z rodziny Rasulozhkovye (łac. Russulaceae).

Czy wiesz? W suchych makreli kapelusze zawierają 32,2% białka – to więcej niż w mięsie. Ale w formie wysuszonej grzyby nie są używane z powodu gorzkiego smaku soku mlecznego.

Grzyby prawdziwe (Lactarius resimus)

W 1942 r. Mikrobiolog Boris Vasilkov zbadał rodzaje grzybów, opisał je i nazwał grzyba białego prawdziwym grzybem, ponieważ jest on uważany przez ludzi za taki. Chociaż przed tym czasem prawdziwym imieniem była pieprz.
Grzyby są prawdziwe

Rośnie w regionie Wołgi, Uralu, Syberii. Kapelusz o średnicy 6-25 cm, biały lub żółtawy, lekko lepki. Jego kształt się zmienia, a poniżej są białe tablice. Krawędzie czapki można przykryć puchem, co jest główną cechą wyróżniającą tego gatunku.

Nogi 3-9 cm wysokości, cylindryczny kształt, biały lub żółtawy, w środku pusty. Ciało grzyba jest białe, z mlecznym sokiem na złamaniu, które zmienia kolor na żółto-szary w interakcji z powietrzem. Zapach jest bardzo podobny do owocowego zapachu. Zbiory zbierane są od lipca do końca września w lasach liściastych i mieszanych w pobliżu brzóz.

W Rosji biały grzyb jest uważany za króla grzybów i jest używany do jedzenia, w Europie Zachodniej odnosi się do niejadalnych. Ponieważ mleczny sok ma gorzki smak, przed gotowaniem jest moczony, gotowany przez długi czas, po czym nabiera niebieskiego odcienia.

W medycynie ludowej prawdziwy grzyb stosuje się w leczeniu kamicy i niewydolności nerek.

Mellow yellow (Lactarius scrobiculatus)

Odnosi się do warunkowo gatunków jadalnych. Rośnie w lasach iglastych lub brzozowych Eurazji o umiarkowanym klimacie.
Mellow żółty

Kapelusz o średnicy 6-28 cm, złoty żółty, gładki. Kształt kapelusza zmienia się wraz z rozwojem grzybów. Z jego dolnej strony znajdują się talerze, na których mogą znajdować się brązowe plamki. Noga rośnie do wysokości 12 cm, z jaskrawymi żółtymi nacięciami, mocna, lepka, chociaż wnętrze jest puste. Miąższ grzyba jest biały, ale zmienia kolor na żółty. Charakterystyczny jest gęsty, mleczny sok. Zapach jest słaby, ale przyjemny. Preferuje wzrost na glebach wapiennych.

W jedzeniu używaj go po moczeniu i gotowaniu. Do leczenia w medycynie ludowej stosować jako wywar z kamicy żółciowej.

Ważne! Granat tworzy mikoryzy z brzozą, dzięki czemu otrzymuje więcej wody i minerałów, a także z węglowodanów drzewnych, aminokwasów i fitohormonów.

Pieprz lany (Lactarius piperatus)

Odnosi się do zwykłych grzybów w strefie umiarkowanej i leśno-stepowej w Rosji.
Pieprz Masticate

Grzyb pieprzowy zachowuje wszystkie wspólne cechy grzybów, ale ma takie cechy. Kapelusz ma średnicę 6-18 cm, kremowo-białą, czasami pokryty czerwonawymi plamami. Środek ma aksamitną powierzchnię, ale nie ma koncentrycznych pierścieni. Miąższ jest biały, gęsty, na przełomie oddziela mleczny sok, który w interakcji z powietrzem staje się oliwkowo-zielony, a miąższ niebiesko-niebieski.

Na smaku grzyb jest ostry pieprzowy, a na zapach podobny do chleba żytniego. Noga do 8 cm wysokości, biała, gęsta z lekko pomarszczoną powierzchnią. W trakcie wzrostu uzyskuje zielonkawy lub czerwonawy odcień. Pod kapeluszem talerze są wąskie, opadają wzdłuż łodygi o białym, kremowym kolorze. Jeśli płytki są uszkodzone, pokryte są żółto-brązowymi plamami.

Rósł pieprz w lasach liściastych lub mieszanych od lipca do października i tworzy grzybicę z dębem, brzozą i świerkiem. Grzyby są wykorzystywane do marynowania, wytrawiania lub w formie tartej na sucho zamiast pieprzu.

Gatunek ten jest stosowany w medycynie ludowej w leczeniu kamicy nerkowej, kamicy żółciowej, gruźlicy, błony śluzowej, zapalenia spojówek. Mleczny sok jest wydalany przez brodawki.

Grzyby dziane (Lactarius controversus)

Gatunek ten jest również nazywany kupą topoli lub osiki. Rośnie w ciepłych strefach umiarkowanej strefy klimatycznej. W Rosji odbywają się masowe spotkania w regionie Dolnej Wołgi.
Mastic Aspen

Odnosi się do warunkowo jadalnych ze względu na obecność soku mlecznego. Opis grzyba jest analogiczny do prawdziwej papki, ale różni się obecnością w kapeluszu jasnoróżowych plam i różowych płyt poniżej. Mleczny sok biały jest obfity i cierpki, nie zmienia koloru.

Nazwa pochodzi od siedliska – lasów osika i topola. Gatunek ten jest większy niż pozostałe, jego kapelusz może dorastać do 30 cm średnicy. Nagradzane są niższe od białych i żółtych, ale słyną z ogromnej zdolności kiełkowania.

Dojrzewanie grzybka osiki jest pod ziemią, więc na masce zawsze jest dużo brudu. Tworzy mikoryzy z wierzbą, osiką, topolą. Zbiór odbywa się od końca sierpnia do początku października. Miąższ osiki jest biały, kruchy, gęsty o charakterystycznym owocowym zapachu. Używaj tego gatunku tylko do marynowania.

Pergamin z kubkiem (Lactarius pergamenus)

Gatunek ten należy do warunkowo jadalnych grzybów. Rośnie w lasach mieszanych w dużych grupach.
Kubek z pergaminu

Kapelusz płaszcza pergaminu osiąga średnicę do 10 cm, ma biały kolor, który wraz z rozwojem grzyba zmienia się na żółtawy, powierzchnia jest pomarszczona, może być gładka. Zachowuje wszystkie cechy kształtu grzyba. Grzyb jest biały z mlecznym sokiem, który nie zmienia barwy przy zerwaniu. Pod kapeluszem płyty mają żółtawy kolor. Noga jest węższa do dołu, długa, w kolorze białym.

Przypomina poprzeczny naleśnik, ale na wyższej nodze i lekko pomarszczonej czapce. Zbiór odbywa się w okresie od sierpnia do września. Używany do trawienia z wstępnym namaczaniem.

Granat morwy (Lactarius glaucescens)

Do grupy białych grzybów granat określa się jako sino, a także kopiec pergaminu. Gatunek ten rośnie w lasach liściastych Eurazji. Osobliwością gatunku jest obecność żółto-szare plamy na powierzchni kapelusza. Wszystkie pozostałe opisy są takie same.
Granat morwy

Mleczny sok z winogron grzanych grzybów szybko wyłącza się z przerwą i lekko zmienia kolor na zielony. To sprawia, że ​​wygląda jak pieprzowy grzyb. Rozróżnienie tych gatunków dla grzybiarzy nie jest szczególnie ważne. Wszystkie te gatunki, choć podobne, ale także odnoszą się do warunkowo grzyby jadalne. A te gatunki nie mają toksycznych bliźniąt w przyrodzie.

Tworzy grzybicę tylko z liściastymi gatunkami drzew. Zbiory zbierane są od lipca do września. W gotowaniu są używane tylko do marynowania.

Ważne! Ze względu na żrący i gorzki sok mleczny pryszcze rzadko reagują na pryszcze. Aby pozbyć się gorzkości, należy namoczyć grzyby: białe grzyby – dzień, czarny – kilka dni. Woda jest zmieniana trzy razy dziennie i dodaje się do niej sól.

Czarny grzyb (Lactarius necator)

Grzyb czarny grzyb odnosi się do warunkowo jadalne. Opis znaków zewnętrznych jest podobny do wszystkich kubków.
Czarne grzyby

Średnica kapelusza może wynosić do 20 cm w kolorze ciemnego oliwkowego lub ciemnobrązowego z przyciemnieniem w środku. Miąższ jest gęsty, biały, kruchy i zmienia kolor na szary, jeśli zakręt zostanie złamany. Sok mleczny jest cierpki, obfity. Noga tego samego koloru z czapką.

Grzyb tworzy mikoryzy z brzozy i rośnie w mieszanych lasach. Zbiór od lipca do października. Używany do marynowania, uzyskując kolor purpurowo-bordowy.

Munchy blueberry (Lactarius repraesentaneus)

Gatunek ten otrzymał również nazwę pieska lub złoto-żółty fiołkoworóżowy. Ukazuje się w strefie umiarkowanej i arktycznej Rosji w lasach liściastych i mieszanych.
Mellow z niebieskawym odcieniem

Kapelusz o średnicy 7-20 cm, gruby, żółty ze słabymi koncentrycznymi pierścieniami, z frędzlami na krawędziach. Ciało biały, gęsty, mleczny sok w powietrzu staje się purpurowy, ale nie obfity. Płytki są wąskie, bladożółte, tworząc ciemne plamy po uszkodzeniu. Nogi o jasnożółtym kolorze do 10 cm wysokości, wewnątrz puste, przy przerwie niebieskie.

Tworzy grzybicę z brzozy, wierzby i świerku. Zbiór odbywa się w okresie od lipca do października. Ważną cechą tego gatunku jest to, że naukowcy wyprowadzili z niego specjalne substancje, które mogą zwiększyć wzrost roślin.

Najbliższym podobieństwem jest żółty grzyb, który wyróżnia się jasnożółtym mlecznym sokiem. W celu terapeutycznym wykorzystuje się zdolności przeciwbakteryjne jagnięcia mlecznego. W gotowaniu nadaje się do marynowania, marynowania, smażenia po uprzednim gotowaniu.

Owsianka (Lactarius insulsus)

Drzewo owsa należy do mniej popularnych gatunków i jest również nazywane dębowym rudym. Łączy wszystkie oznaki grzyba i jest koloru czerwonego lub żółtawo-pomarańczowego.
Mastyk z dębem

Płyty pod nakrętką są szerokie i częste. Noga jest brudna biała lub różowa. Ciało grzyba jest gęste, kremowe. Mleczny sok jest biały, nie obfity, ale żrący, nie zmienia koloru po wycięciu.

Podobnie jak osika, ten gatunek dojrzewa pod ziemią, dlatego charakteryzuje się obecnością błota na masce. Należy do warunkowo występujących grzybów jadalnych.

W gotowaniu stosuje się go do solenia. Rośnie w lasach gatunków liściastych i tworzy grzybice z dębem, grabem, bukiem. Zbiór odbywa się od lipca do początku października.

Wstrząsy lub skrzypienie (Lactarius vellereus)

Nazwa gruszki została odebrana przez skrypty, ponieważ w kontakcie z obcymi obiektami wywołuje charakterystyczne skrzypienie. Często jest również nazywany wilczomleczem. Ten rodzaj grzybów jest warunkowo jadalny i jest uważany za najbardziej suchy grzyb. Ukazuje się na terytorium Rosji, Białorusi. Wygląda jak biały grzyb, ale ma swoją własną charakterystykę.
Rozdrobnione wiewiórki

Średnica kapelusza do 24 cm, może nabrać żółtawego odcienia. Noga do 7 cm wysokości i do 5 cm średnicy. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest zmiana odcienia soku mlecznego po wysuszeniu z białego na czerwonawy. Biała miazga staje się zielonkawo-żółta w pęknięciu. Talerze pod kapeluszem znajdują się znacznie rzadziej niż grzyby pieprzowe.

Tworzy mikoryzę z osiką i brzozą. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych w dużych grupach. Zbiór odbywa się od sierpnia do października. Podczas gotowania używa się go do marynowania, jednak ten rodzaj grzybów staje się niebieski, gdy stosuje się sól. Zgodnie z walorami smakowymi, sieczka jest gorsza od białego grzyba.

Czy wiesz?
Substancje biologicznie czynne zawarte w winogronach są dostarczane przez:
działanie moczopędne w leczeniu kamicy; działanie antybakteryjne w walce z gruźlicą; działanie immunomodulujące; aktywacja akcji (aktywacja pamięci, myślenie, trawienie); efekt normalizujący w leczeniu układu nerwowego, cukrzyca.

Rozumiejąc rodzaje kleiku, każdy musi sam zdecydować: kontynuować tradycje niektórych ludów i cieszyć się ich smakiem lub nosić grzyby do niejadalnych grzybów, jak myślą na Zachodzie.