Najbardziej znane rodzaje cieląt na tucz

Goby
Tucz dla mięsa stał się ostatnio coraz bardziej popularną formą zarobków. Kultywowanie byków na mięso to ciężka praca, ponieważ wymaga nie tylko materialnych inwestycji, ale także wysiłków fizycznych. Wszystkie bydło dzieli się na nabiał, mięso i nabiał. W tym artykule omówimy, jakie rasy cieląt rasy mięsnej są najlepiej uprawiane do tuczu.

Mięsne rasy byków, gatunków

Dla wielu hodowców zwierząt hodowlanych mięso jest nie tylko najskuteczniejszym sposobem zarabiania na gospodarstwie domowym, ale także dobra okazja, aby uzyskać wysokiej jakości, niskotłuszczowe mięso, które nadaje się nawet dla dzieci. Najpowszechniejsza klasyfikacja ras mięsnych wołów przeznaczonych do tuczu jest następująca: brytyjskie rasy mięsne, francusko-włoskie i zebu. Każda z tych grup charakteryzuje się stopniem dojrzałości, poziomem produktywności i warunkami zatrzymania. Porozmawiamy dalej o tym, jakie mięso byki są lepsze do tuczu.

Brytyjczycy

Brytyjski byk
Brytyjskie rasy mięsne byków są uważane za najbardziej popularne wśród rolników. Na świecie jest około 200 milionów przedstawicieli tej grupy. Brytyjskie krowy charakteryzują się wczesną i wysoką produktywnością. Dobrze przystosowują się do życia na pastwiskach i tolerują umiarkowany klimat kontynentalny.

Ważne! Mięsne byki ras brytyjskich mają “marmurkowaty” – cechą mięsa o jednolitym układzie tłustych żył, przypominającym wycięty kamień.

Francusko-włoski

Francusko-włoskie rasy byków mięsnych stają się coraz bardziej popularne wśród hodowców zwierząt. Najważniejszą i najbardziej atrakcyjną cechą jest to byki z grupy francusko-włoskiej gwałtownie przybierają na wadze, bez gromadzenia tłuszczu i opóźniania tłuszczów. Mięso tych gobies zawiera minimum ciał stałych i nie ma marmurkowania, więc często są one brane do tuczu. W odniesieniu do negatywnych cech francusko-włoskich ras mięsnych, mogą one obejmować trudności podczas wycielenia i narodzin martwych cieląt.

Czy wiesz? Francusko-włoskie rasy są uważane za jedną z najstarszych ras mięsnych buhajów.

Zebra w kształcie

Zebuliform Bull
Zebovidnye – unikalne rasy, odpowiednie do uprawy nawet w szczególnie suchych regionach kraju. Byki tych ras są przystosowane do trudnych warunków gorąca i suszy. Zebu jak byki pojawiły się, krzyżując europejskie i brytyjskie rasy bydła ze zebu. Skały te cenione są nie tylko za bezpretensjonalność treści, ale także za odporność na choroby, w szczególności na owady wysysające krew. Feed byki zekbovidnye mogą stroiki i turzyca, wskazując na niższą jakość mięsa i niski poziom produktywności.

Najbardziej popularne cielęta bytowe do tuczu

Przed wyborem konkretnej rasy cielęcia konieczne jest zapoznanie się z warunkami wzrostu stosownymi dla poszczególnych ras, jak rozwijają się cielęta i jakie pasze są potrzebne, aby osiągnąć najwyższy współczynnik produktywności. Więcej szczegółów na temat najpopularniejszych ras wołowych, porozmawiamy dalej.

Hereford

Hereford
Najczęściej do karmienia cieląt na mięso, hodowcy bydła wybierają rasy Hereford. Hereford to odporne byki, które dobrze przystosowują się do długiego życia na pastwiskach i są bezpretensjonalne do karmienia. Są dobre na duże odległości i szybko przybierają na wadze. Byki wyglądają tak: zwierzęta z dużym beczkowatym ciałem, z dużymi mięśniami. Kolor – czerwono-biały (pień – czerwony, nogi do kolan, głowa i koniec ogona – biały). Herefords są podzielone na trzy grupy: wysoką, średnią i zwartą. Waga dojrzałego byka wynosi od 850 do 1200 kg. Przez jeden dzień przyrost wagi wynosi średnio 1,5 kg. Wydajność mięsa waha się od 58% do 72%. Gobies rodzą się z wagą 30-33 kg. Na terytorium kraju Hereford spada z Kanady, Stanów Zjednoczonych i Anglii. Hereford Bulls często stają się “bazą” do hodowli nowych ras mięsnych.

Czy wiesz? Rasy herefordian zachowują swój kolor podczas krzyżowania z innymi rasami.

Shorthorn

Shorthorn Bull
Shorthorn rasy byków – najstarsza rasa brytyjskiej grupy ras mięsnych. Przodkiem rasy krótkowzrocznej jest rasa Tiswater, która jest hodowana w Yorku i Durgam (inna nazwa to rasa Durgam). Pierwsza wzmianka o rasie Shorthorn pochodzi z 1822 roku, na podstawie analizy porównawczej bydła Durgam i Tisvaterian przeprowadzonego przez NP Kuleshova.
Shorthorn byki to duże zwierzęta, których wysokość wynosi około 130 cm (w kłębie), a ukośna długość ciała może osiągnąć 155 cm Wielkość głowy jest proporcjonalna do wielkości ciała, z krótką częścią twarzy. Szyja jest krótka. Każda część ciała jest dobrze umięśniona. Kolor zróżnicowany: czerwony, czerwony-cętkowany, deresz. Waga żywca wynosi 900-1000 kg (w niektórych przypadkach – 1277 kg), a wydajność mięsa może osiągnąć 62%. Waga cieląt – 25 – 30 kg.

Ważne! Charakterystyczną cechą rasy Shorthorn są krótkie rogi, na które mają swoje imię (krótko-krótkie, róg-róg).

Aberdeen-Angus

Byk Aberdeen-Angus
Aberdeen Angus Cattle to szwajcarska rasa, która zyskała szeroką popularność na całym świecie. Pierwsza dokumentacja tej rasy znana jest od 1862 roku, kiedy opublikowano pierwszy rodowód tego gatunku, aw 1878 roku pierwsze rasowe stado krów tej rasy zostało wyhodowane w USA.

Wysokość byków sięga 150 cm, pień jest okrągły, nie długi, szyja jest krótka, głowa jest proporcjonalna do wielkości tułowia z krótką częścią przednią. Kolor czarno-czerwony. Waga dojrzałego byka wynosi około 850 kg, a waga mięsa na wyjściu wynosi 65% -70%. Charakterystyczną cechą tej rasy jest szybki wzrost i tendencja do wczesnej otyłości.
Aberdeen-Angus Bulls dobrze dostosowują się do warunków klimatu umiarkowanego i zimnego oraz dobrze tolerują warunki pastwisk.

Czy wiesz? Aby uzyskać “marmurkowanie” mięsa, byki Aberdeen-Angus muszą mieć zapewnione obfite jedzenie i ciepłe miejsce do spania.

Charolais

Charolais
Byki rasy Charolais zostały wyhodowane we Francji w XVIII wieku. Te byki są białe i mają dużą masę. We Francji rasa ta była hodowana od XVIII wieku i ma 1 834 513 sztuk. Rasa ma dobrą zdolność przystosowania się do warunków życia i jest hodowana w 70 krajach. Szeroki korpus (obwód klatki piersiowej może wynosić około dwóch metrów) ze słabo rozwiniętymi podgrudkom. Wracaj ze słabą włóczęgą. Wysokość w kłębie wynosi 141-145 cm, szyja jest krótka z gładkim przejściem do głowy. Waga dorosłego byka osiąga 1200 kg.

Ważne! Wady rasy to: ciężkość w ocieleniu, rozwidlenie łopatki, przerost tylnej części tułowia.

Bydło tej rasy charakteryzuje się doskonałymi zdolnościami aklimatyzacyjnymi i wysoką wydajnością: zwierzęta mogą być używane do 15 lat.
Mięso byków jest marmurkowe, i ze względu na nagromadzenie masy mięśniowej, a nie tłuszczu, chude mięso i przyjemny smak.

Kazachski

Kazachski byk
Rasa kazachska jest wynikiem krzyżowania byków Hereford z miejscowymi rasami kazachskimi. Eksperyment rozpoczął się w 1930 roku, a ostatecznie hodowla została wyhodowana w 1951 roku. Podczas eksperymentów rasa została podzielona na dwa rodzaje: mięso i kombinację. Rasa kazachska jest bardzo podobna do rasy Hereford, ale głowa rasy kazachskiej jest większa. Wysokość buhajów rasy kazachskiej wynosi 125 cm, głębokość części piersiowej 70 cm, długość ciała 155 cm, obwód kręgosłupa 20 cm, pokrycie włosów na zimę staje się długie i sztywne. Nowo narodzony cielec waży średnio 30 kg, dorosły byk rośnie do 1100 kg, a plon mięsa wynosi 65% masy. Mięso nie jest grube, ale mięśnie są rejestrowane złogi tłuszczu.

Byki rasy kazachskiej czują się dobrze w warunkach ostrego klimatu kontynentalnego i wspierają życie na pastwiskach.

Kalmyk

Byk kalmyk
Rasa kałmucka pochodzi z Mongolii, gdzie znana była 350 lat temu. Byki są duże, struktura ciała jest symetryczna. Byk może osiągnąć masę do 950 kg, a wydajność żywego mięsa około 62%. Najczęściej kolor jest czerwony, czasem białe plamy można prześledzić. Byki rasy kałmuckiej są często używane do krzyżowania w celu poprawy wskaźników mięsa. Byki dobrze przystosowują się do życia w suchych, chłodnych miejscach. W okresie pastwisk w organizmie gromadzi się 60 kg tłuszczu podskórnego, co pozwala bykom nie schudnąć nawet w sezonie zimowym.

Czy wiesz? Charakterystyczną cechą byków rasy kałmuckiej jest kształt rogów – są one dość długie, w kształcie półksiężyca, lekko owinięte w środku.

Salers

Salers
Hodowla byków Saler była wykorzystywana nie tylko jako źródło mięsa i mleka, ale także jako dodatkowa siła robocza. Hodowanie tej rasy rozpoczęło się w XIX wieku we Francji, w pobliżu wioski o tej samej nazwie. Tułów przedstawicieli tej rasy ma kształt prostokąta, z głęboką klatką piersiową i silnie rozwiniętymi podgrudkom. Kolor jest brązowy, linia włosów jest raczej mała, ale w obszarze szyi wełna jest podobna do wełny owczej, ton jest ciemniejszy niż kolor pozostałych części tułowia. Masa dorosłych byków wynosi 1000-1300 kg, a plon mięsa przy uboju wynosi 60% masy buhajów.
Byki tej rasy mają doskonałe zdolności adaptacyjne i są dość spokojne w uprawie.

Ważne! Rasa sprzedawców jest ceniona nie tylko dla mięsa, ale również dla jakości produktów mlecznych. Z mleka produkowanego przez krowy rasy salers powstają słynne sery “Cantal”. “Salers”, “Sennekter.”

Limuzyna

Byka limuzyn
Byki rasy limuzyny pochodzą z Francji. Rasa została wyhodowana w 1850 roku. Byki rasy limousine są duże, mają cienki szkielet i dobrze rozwinięte mięśnie. Masa byków wynosi 1000-1100 kg, a wysokość 145 cm, ciało okrągłe, z płytką klatką piersiową i szerokim grzbietem. Kolor – czerwony, brzuszny – jaśniejszy. Rogi i kopyta w białym kolorze. Szyja jest krótka, z gładkim przejściem do głowy i krótką częścią twarzy. Rogi są skierowane w dół, o niewielkich rozmiarach. Cielę rodzi się z masą 40 kg, a przy odsadzeniu waży około 300 kg. Wydajność mięsa wynosi 60% masy zwierzęcia.

Byki limousine dobrze przystosowują się do warunków naszego klimatu i najczęściej hodowane w gospodarstwach domowych.

Każdy rolnik musi sam decydować, czy pozytywnie utrzymać cielęta na mięso, bo ile mięsa jest w twoich wołów będzie częściowo zależeć od ciebie. To ty stworzysz warunki życia dla zwierzęcia. Najważniejsze, aby wybrać ten, który będzie dobrze czuć się w warunkach twojego regionu. Na szczęście w dzisiejszych czasach istnieje wystarczająca liczba gatunków, które pomogą Ci zarabiać pieniądze i zapewnić sobie i swojej rodziny jakości żywności.