Miody żółte agrestowe: charakterystyka, zalety i wady odmiany, uprawa rolnicza

Miód z agrestu
Agrest są pospolitą jagodą do uprawy w średnich szerokościach geograficznych. Szybkość wzrostu i owocowanie krzaków czyni go liderem wśród innych jagód. Dzisiaj rozważymy szczegółowy opis miodu agrestowego, który jest również nazywany “winogronami północnymi”, a także omówimy cechy jego uprawy.

Historia hodowli

Miód z żółtego agrestu wyhodowany jest przez hodowców Ogólnorosyjskiego Instytutu Ogrodnictwa im. I.V. Michurin. Nie wskazano dokładnej daty i nazwiska hodowcy zajmującego się tą odmianą. Miód z agrestu

Czy wiesz? Agrest zaczął odrastać w Rusi Kijowskiej w XI wieku, potem jagoda była nazywana “bersen” lub “agryz”. Znacznie później agrest wprowadzono do Europy Zachodniej – na początku XVI wieku, aw Ameryce Północnej pojawił się na początku XVIII wieku.

Opis Busha

Tuleja z klasy agrest silnorosly, może osiągnąć wysokość 1,5 m ma rozłożystą koronę krzewu pozostawia. – mały, głęboki kolor zielony z oliwą z odcieniem. Mają kształt płatkowaty, brzeg liścia jest okrągły. Krzew składa się z wielu pędów o średniej grubości, które są pomalowane na ciemnoszary z brązowym odcieniem koloru. Pędy krzewu są gęsto usiane ostrymi cierniami.

Naucz się przygotowywać agrest na zimę.

Opis jagód

Jagody na krzaku agrestu dojrzewają dość dużo, są duże, waga – około 6 gramów, mają kształt okrągły lub gruszkowaty. W stanie dojrzałym zyskują złoty odcień, skóra staje się cienka i elastyczna. Sama jagoda nabiera miękkiej konsystencji w okresie dojrzałości. Takie owoce są tak słodkie, jak to możliwe, ponieważ zawierają 17% cukru i mają wyraźny wyraźny aromat miodu.
jagody

Odporność na choroby i szkodniki

Miód z agrestu jest uważany za niestabilny dla szkodników i chorób. Szczególnie często roślina jest dotknięta mączniakiem prawdziwym. Na liściach pojawiają się brązowe plamy, które ostatecznie rozprzestrzeniają się na roślinie i powodują odpadnięcie liści. Choroba wpływa również na rozwój rośliny i znacznie zmniejsza plon.

Przeczytaj także, jak rozmnażać agrest, jak leczyć, sadzić i przycinać.

Wśród powszechnych chorób miodu agrestowego wyróżnia się również:

  • antraknoza – brązowe małe plamki, które można znaleźć we wszystkich częściach rośliny, w końcu łączą się w duże plamy i powodują rozwój agrestu;
  • szary zgnilizna – formacje gnilne na jagody bez wyraźnego powodu, które ostatecznie niszczą całą roślinę;
  • biała plama – charakteryzuje się pojawieniem się brązowych plam na liściastej części roślin, które w trakcie rozwoju choroby stają się białe z ciemną obwódką;
  • rdza kolumnowa i czara – tworzenie żółtych wypukłości z tyłu liści.

antraknoza
Najczęstsze szkodniki, które wpływają na krzewy agrestu to:

  • działająca mszyca – rozwój pędów i roślin jako całości ustaje, pędy są zgięte, liście skręcają;
  • agrestowa ćma – szkodnik zjada wszystkie liście na roślinie;
  • sawfly – szkodnik składający jaja na liściastej części roślin, z biegiem czasu jedynie żyły pozostają z liści;
  • krzemień – składa jaja na kwiatach, ewentualnie po utworzeniu jajnika, jagody stają się czerwone i gniją.
Czy wiesz? Największa dystrybucja agrestu na świecie w XIX wieku, kiedy w Anglii zaczął wycofywać nowe duże odmiany. Obecnie istnieje około 1500 odmian agrestu, uprawianych w różnych częściach świata.

Odporność na suszę i zimotrwalosc

Miód uważany jest za odmianę odporną na mróz, więc zima nie jest dla niego straszna, ale tylko wtedy, gdy rośnie na średnich szerokościach geograficznych, które charakteryzują się niezbyt mroźnymi zimami. Odmiana jest również odporna na suszę, ale nie zaniedbuj nawadniania, ponieważ tylko wtedy, gdy krzak otrzyma wystarczającą ilość płynu, zwykle przyniesie owoce.

Zapoznaj się z popularnymi odmianami agrestu.

Wymagania dotyczące oświetlenia

Agrest jest rośliną bardzo przyjazną dla światła i powinien otrzymać wystarczającą ilość światła słonecznego. Pod wpływem światła słonecznego owoce dojrzewają, dlatego krzew należy sadzić na otwartej przestrzeni, tak aby nie był zasłonięty przez budynki lub inne rośliny. Zwykle roślina należy do przeciągów, ale zastałe powietrze może poważnie wpłynąć na krzewy.
agrest

Wymagania dotyczące gleby

Miód z agrestu dobrze rośnie na luźnej, żyznej glebie i preferuje słabo kwaśne lub obojętne gleby. Ta roślina jest odpowiednia dla wszystkich rodzajów ziemi, z wyjątkiem odmian torfu, kwaśnej i ciężkiej gliny. Roślina rośnie najlepiej na glebach lekkich, średnio żyznych iłów i piaszczysto-gliniastych. Nie zaleca się sadzić krzewy agrestu w miejscu, gdzie wody gruntowe są zbyt blisko do normy powierzchniowej. – 1,5 M w związku z tym, aby nie wylądować roślin w zagłębieniach lub zagłębieniach.

Plan czasowy i lądowania

Możesz rozpocząć sadzenie krzewów zarówno w okresie wiosennym, jak i jesiennym. Jeżeli zejście na ląd ma nastąpić jesienią, to trzeba mieć czas na sadzenie dwa tygodnie przed mrozem. Jeśli sadzisz roślinę wiosną, musisz mieć czas na sadzenie krzewu, zanim pączki zaczną pączkować w innych krzakach.

Ważne! Zabronione jest sadzenie agrestu w miejscu, w którym rosła porzeczka lub maliny, ponieważ rośliny te mocno zubożają glebę, a krzak agrestu nie może się osadzić.

Proces lądowania należy przygotować z wyprzedzeniem. Aby to zrobić, dwa tygodnie przed planowaną procedurą, konieczne jest przeprowadzenie pewnych manipulacji. Przygotowanie terenu, usunięcie wszystkich chwastów, wykopanie i wyrównanie powierzchni gleby (duże grudki ziemi są niszczone przez grabie). Rozmiar otworu do sadzenia tulei musi odpowiadać wartości 50 x 50 cm, głębokość 60 cm – warunkowo podzielone warstwy którym wykopuje się z odpowiedniego obszaru :. pierwszej połowy glebą krotnie po jednej stronie, a druga połowa – z drugiej.

W tej części gleby, która znajdowała się bliżej powierzchni, dodać 7 kg próchnicy, 50 g podwójnego superfosfatu, 40 g siarczanu potasu. Wszystko jest dokładnie wymieszane. Dolną warstwę gleby miesza się z piaskiem rzecznym (1 wiadro). Krzewy powinny być sadzone w odległości co najmniej 1,5 m od siebie. Rzędy powinny znajdować się w odległości co najmniej 2 metrów.

Podstawy pielęgnacji sezonowej

Ważne jest, aby nie tylko wybrać właściwe miejsce i przeprowadzić proces sadzenia, ale także zapewnić przyzwoitą opiekę nad rośliną, która stanie się podstawą wysokiej jakości i obfitego owocowania.

Pielęgnacja gleby

Biorąc pod uwagę, że system korzeniowy rośliny znajduje się na głębokości 40 cm od powierzchni gleby, agrest wymaga obfitego, ale rzadkiego podlewania. Dostosuj ilość wylanego płynu pod krzak, należy wziąć pod uwagę warunki pogodowe: w suszy, woda obficie i częściej niż w porze deszczowej.

Ważne! Jeśli deszcze są zbyt częste i obfite, sztuczne nawadnianie powinno zostać zawieszone.

Szczególną uwagę należy zwrócić na podlewanie podczas tworzenia się jajnika, pąków kwiatowych na następny rok (okres od połowy maja do początku czerwca) i dojrzewanie owoców (od początku do połowy czerwca). Nie należy zapominać o regularnym podlewaniu i przygotowywaniu buszu na zimę (początek września – połowa października). Ilość wody wylewanej pod jednym buszem powinna wynosić 3-5 wiaderek, w zależności od wieku rośliny i warunków pogodowych. Możesz podlewać nie więcej niż raz w tygodniu.
gleba
Podlewanie powinno być wykonane jak najbliżej gleby, pod korzeniem. Aby proces był jak najbardziej efektywny, zaleca się wykopać kilka rowków o głębokości 15 cm w sąsiedztwie buszu, po wycofaniu się z podstawy rośliny 40 cm. Woda wlewa się najpierw do wykopu, a następnie po – pod podstawę. Proces mulczowania jest uzasadniony, jeśli ulica jest zbyt gorąca, a cała woda, która jest podlewana przez roślinę, paruje w ogromnym tempie. W celu utrzymania wilgoci w glebie tak długo, jak to możliwe, zaleca się, aby obszar radykalny pokryć skoszoną trawą, a na wierzch wylewa się cienką warstwę kompostu lub torfu.

Agrest to magazyn witamin.

Poluzowanie gleby można łączyć z odchwaszczaniem, które jest wymagane do usunięcia chwastów w strefie korzeniowej rośliny. Chwasty w tym przypadku zakłócają cyrkulację powietrza i biorą udział w niezbędnych składnikach odżywczych. Poluzuj glebę po każdym podlewaniu rośliny, aby korzenie otrzymywały tlen, a gleba u nasady nie pękała. Zachowaj szczególną ostrożność podczas poluzowywania i odchwaszczania, aby nie uszkodzić systemu korzeniowego rośliny, ponieważ niektóre korzenie mogą zbliżać się jak najbliżej powierzchni gleby.

Karmienie

nawozy organiczne i mineralne – jest integralną częścią normalnego rozwoju roślin i obfitego owocowania, więc należy zwrócić szczególną uwagę na ten aspekt pod opieką agrestu Honey. Na wiosnę, przed pąków drzewa, jest konieczne, aby karmić roślin mieszaniną mocznik (od 15 do 30 g na 1 m kw., W zależności od wieku rośliny) proszku i kwasu borowego (10 g na 1 tys. M.). Po zastosowaniu nawozu wykopuj lub poluzuj obszar korzenia.
górny opatrunek

Raz na dwa lata, w sprężyna zanim instalacja zaczyna obfitego, nawozy jego mieszanina z rozkładowi nawozu lub kompostu (5 litrów), superfosfat prosty (50 g), chlorku potasu lub azotan potasowy (20 g), jesionu (1 szklanka) na metr kwadratowy. Po nawożeniu gleba jest poluzowana i podlewana niewielką ilością wody. Na początku w okresie letnim, gdy pierwszy ukształtowany jajnika zalecanym nitrofosfatu krzewów pasza mieszaniny (20 g) i humusu potasu (40 g) w 10 litrach wody.

Zalecamy zapoznanie się z agrotechnologią uprawy takich odmian agrestu jak: Kolobok, Komandor i Grushenka.

Pod jednym krzakiem za jednym razem wlać co najmniej 20 litrów roztworu. Wiosną, gdy zbiera się plony, konieczne jest karmienie krzewów dowolnymi złożonymi mieszaninami fosforu i potasu, które nie zawierają azotu. Spowoduje to aktywne tworzenie się zielonej masy, wzrost pędów, co utrudnia roślinom wejście w fazę “spania”. Aby dokonać zakupu nawozów, należy postępować zgodnie z instrukcją podaną na opakowaniu.

Przycinanie i kształtowanie korony

W wieku pięciu lat krzew agrestu osiąga ogromne rozmiary, jest już uważany za w pełni uformowaną dorosłą roślinę. Aby zapobiec pogrubieniu korony i zmniejszeniu plonu, zaleca się coroczne cięcie pędów w okresie wiosenno-jesiennym. Ponadto, dzięki terminowemu usuwaniu martwych, uszkodzonych pędów, można nie tylko uprościć zadanie zbierania, ale także zapobiec rozwojowi chorób i pokonaniu krzewów przez szkodniki.
przycinanie
W procesie przycinania nie należy zapominać o głównych gałęziach owocowych – pięcio- lub siedmioletnich, są one przycinane do trzeciego punktu gałęzi, pędy starsze – aż do czwartej gałęzi. Najstarsze pędy, starsze niż dziesięć lat, muszą być odcięte u podstawy, aby zapewnić przestrzeń do tworzenia nowych pędów owocujących szkieletem. Młode pędy nie są zalecane do przycinania, ponieważ owocują dobrze.
przycinanie
W okresie jesiennym wymagane jest przycinanie sanitarne. Aby to zrobić, wszystkie słabe, złamane, zdeformowane i skręcone pędy, które pogrubiły koronę krzewu, są przycinane do punktu wzrostu. Kolidują z normalną penetracją światła i mogą powodować grzyby i wirusy. Proces przycinania musi odbywać się za pomocą ostrego i zdezynfekowanego narzędzia. Przekroje są smarowane cieczą na bazie siarczanu miedzi (10 g wody na 1 litr wody), po czym stosuje się var ogrodowy do uszczelniania plasterków.

Przygotowanie do zimy

Aby roślina dobrze tolerowała zimę, należy ją odpowiednio przygotować na zimno. Początkowo zaleca się czyszczenie obwodowego koła, na którym znajdują się chwasty, opadłe liście i owoce, suche pędy. Jest to konieczne, aby nie tworzyć sprzyjających warunków dla patogenów i grzybów. Ponadto gleba wokół rośliny jest starannie wykopana i rozluźniona.

Zobacz także inne krzewy owocowe: nawodniony olholik, goji, winogrona, maliny, porzeczki, rokitnik, jagody i róży.

Jeśli dorosłe krzaki, zaleca się związać wszystkie pędy w jedną lub więcej wiązek, aby uniknąć ich uszkodzenia przy dużej masie pokrywy śnieżnej. Pod koniec października należy pokryć podłoże buszu gałązkami iglastymi, owinąć go płótnem i dobrze związać. W ten sposób zablokujesz dostęp do buszu dla gryzoni.
zimy

Okres dojrzewania

Miód agrestowy zaczyna dojrzewać w połowie lipca. Do konsumpcji krajowej i przetwórstwa owoce jagodowe są zbierane w stanie technicznej dojrzałości, gdy osiągają złoty odcień, będąc jednocześnie wystarczająco miękkie i tak słodkie, jak to możliwe.

Dowiedz się, jak przydatna jest kalina, wiśnia, malina, japońska jagoda, głóg, wiśnia, jagoda, dereń, leśna truskawka i moroszka.

Produktywność

Wydajność krzewów zależy od ich wieku, miejsca sadzenia, a także poprawności pielęgnacji roślin. Jeśli zrobisz wszystko dobrze, krzaki zaczną przynosić owoce na trzecie lato po zejściu ze statku. Oczywiście, pierwsze zbiory będą niewielkie, ale każdego roku liczba kilogramów zebranych z krzaka będzie rosnąć szybko, a za 3 lata można osiągnąć maksymalną wydajność – do 5 kg na roślinę. Krzew owocowy może trwać przez 30 lat, jeśli prawidłowo odciąć pędy i regularnie dokonywać nawożenia.
agrest

Przenośność

Zdolność transportowa miodu odmiany Miód jest wystarczająco dobra, jeśli weźmiesz pod uwagę niektóre niuanse. W przypadku transportu lub sprzedaży jagód są one odrywane na dwa tygodnie przed dojrzałością konsumenta. Nadal są pomalowane na zielono-żółty kolor, wystarczająco elastyczny i średnio twardy. Agresty, które mają być transportowane, muszą być starannie posortowane, aby uszkodzone i popękane owoce nie wpadły do ​​głównej części. Następnie rozprowadź je na gazecie cienką warstwą i wysuszyć, pozostawiając na trzy godziny. Do transportu agrestu niezbędny jest pojemnik ze sztywnymi ścianami.

Zjedz żółty arbuz, malinę, śliwkę, wiśnie, pomidory i marchew.

Wykorzystanie jagód agrestu

Odmiana jest uniwersalna i można ją wykorzystać do kompotów, a drinki z zielonkawych jagód agrestu są wyjątkowo smaczne. Z niedojrzałych zielono-żółtych owoców, dżemów, dżemu i dżemu często gotuje się. Również jagody są wykorzystywane do zamrażania. W pełni przygotowane owoce są używane do robienia ciast, ciast, babeczek i używania świeżych.
Jam

Ważne! Przez długi czas zebrane jagody nie są zalecane, lepiej je natychmiast przetworzyć, abyś mógł osiągnąć maksymalną ilość witamin w gotowym produkcie.

Zalety i wady odmiany

Wśród zalet są:

  • stosunkowo wczesne dojrzewanie;
  • doskonały słodki smak i aromat miodowy, charakterystyczny tylko dla tej odmiany;
  • dobra odporność na niskie temperatury;
  • wysoka wydajność;
  • łatwość opieki.

Wśród negatywnych niuansów odmiany można zidentyfikować:

  • trudność w zbieraniu z powodu obfitych kolców na pędach;
  • słaba odporność na choroby i szkodniki;
  • wymagające do gleby i oświetlenia.

agrest
Tak więc, odmian agrest Miód – bardzo popularna odmiana, ponieważ jest ceniona za swoje wyjątkowe właściwości smakowe. Łatwo się nim zająć, ale sadzenie wymaga szczególnej uwagi i starannego doboru terytorium. Aby uzyskać maksymalną wydajność, należy przestrzegać wszystkich zaleceń, przestrzegać schematów karmienia i regularnie odcinać pędy.