Cechy rosnących acididarians

Atsidantera
Kwiaty są uważane za autentyczną ozdobę każdej daczy. Na szczęście nie ma problemu z asortymentem – w sklepach dostępnych jest wiele odmian. Jednak zaletą jest spektakularny, ale jednocześnie bezpretensjonalny gatunek.

Zastanów się, co jest popularne azidantera i jaki kwiat.

Opis i zdjęcie

Ta wieloletnia roślina przybyła do nas z tropikalnych regionów Afryki. Naturalny zasięg to skaliste zbocza.

Ma dość wysoką (1-1,2 m) i harmonijną łodygę kwiatową, która jest otoczona dwoma arkuszami w kształcie litery X z ostrymi końcami, mogą one osiągnąć 55-60 cm długości. Te dodatki w dotyku są bardzo miękkie, a plastyczność tylko podkreśla ich dekorację przez cały sezon.
Atsidantera
Układ korzeniowy reprezentują okrągłe bulwy o małych (4-6 cm średnicy). Jest gęsto pokryta skorupą w postaci brązowej siatki.

Kwiatostan w postaci małego kłoska może “rzucać” do kilkunastu kolorów. Okres kwitnienia przypada na okres od sierpnia do września (w zależności od czasu wysiadania). W tym czasie atsidantera linii Muriel cieszy oko z białymi kwiatami o średnicy 5-12 cm. Graniczy z sześcioma ostrymi płatków w centrum, mogą być ciemny fioletowy lub czarny kolor (opcja ta jest mniej powszechne).

Ważne! Nie spiesz się, aby kupić żarówki sprowadzone z zagranicy. W bardziej umiarkowanym klimacie, “bulba”, która przyzwyczaiła się do ciepła, może po prostu się nie uruchomić.

Podczas kwitnienia można złapać przyjemny słodki zapach emanujący z otwartych kwiatów. Ta “ambre” nie jest zbyt silna i może “zabić” bardziej intensywne aromaty emanujące z sąsiednich roślin.

Jesień to czas owocowania. Kwiaty, stopniowo zanikające, tworzą podłużne kapsułki nasienne. Mogą być używane do zbioru materiału do sadzenia.
Atsidantera

Gatunek i odmiany

Początkujący są często myleni w nazwach zewnętrznie podobnych gatunków i odmian. W przypadku tej wieloletniej złożoności wprowadza zamieszanie w katalogach sklepów i szkółek. Spróbujmy trochę wyjaśnić.

Widząc w metce cenowej sklepu, wskazuję, że przed tobą acididera z Murielae, miej na uwadze – jest to nazwa o szerokości gatunkowej, która dotyczy wszystkich kwiatów tego typu.

Ale to jest stare imię. Przez ostatnie 15 lat roślina została oficjalnie wymieniona jako mieczyk Muriel. W trakcie pozostaje dawna “nazwa” pachnącego kwiatu, co stwarza pewne trudności w wyborze.
Muriel
W ludziach jest on również znany jako pachnący (lub pachnący) mieczyk, niektórzy nazywają go trybem zębatym. Zdarza się, że te proste nazwy pomagają wyjaśnić sprzedającemu, czego potrzebujesz.

Czy wiesz? W starożytnym Rzymie, mieczyk przypisać właściwości magiczne, uznając ich gladiatora kwiatowych: root-żarówkę mieczyk one wykorzystywane jako amulet i nosił ją na piersi. Uważano, że zawsze przynosi zwycięstwo.

Zajmując się “genealogią”, zwracamy się do samych odmian. Jest ich około 40, ale nie wszystkie z nich zakorzeniają się w naszym regionie. Najczęściej na stronach można zobaczyć “przedstawicieli” takich linii:

Dwukolorowy, “Klasyczny” acidaire z dużymi kwiatami, w środku którego jest czarno-czerwony punkt. Jest to rodzaj standardu, z należytą starannością można “rozdać” kwiaty o średnicy 10-12 cm.
Dwukolorowy,

Bicolor z inną konstrukcją “rdzenia” (głównie ciemne przepełnienia).
Bicolor

Short-tube. Od nazwy jasne jest, że kwiaty są umieszczone na małej rurce. Ich charakterystyczną cechą jest bogaty fioletowy kolor.
Short-tube

Tropikalny. Jest on przydzielany przez dwustronny kwiatostan na 5 (maksymalnie 6) kwiatach. Główne białe tło jest “rozcieńczone” inkrustacją szkarłatnych plam.
Tropikalny

Wszystkie mają jedną wspólną cechę: wygląd, jak gdyby, łączy w sobie skromność i efekt wizualny. Stało się to kluczem do popularności fabryki. Inne czynniki, które do tego doprowadziły, to proste procedury sadzenia i dalszej pielęgnacji młodego Acidante, który rośnie na otwartym terenie.

Lądowanie

Dzieli się na dwa etapy – wstępny (do hartowania) i podstawowy. Ta kombinacja pozwala uzyskać silne i odporne sadzonki.

Ważne! Nadmiar wilgoci niezmiennie przyciąga ślimaki. Ponadto deszczowe, ponure i chłodne letnie kwitnienie może i nie czeka.

Lądowanie “puli” dla lepszego kiełkowania zazwyczaj odbywa się w następujący sposób:

  • Na początku marca przyjmowane są doniczki o średnicy 13-15 cm.
  • W nich wylewane jest podłoże (pasuje “orchidea” ze sklepu).
  • Żarówki umieszczone na głębokości 3-4 cm i posypane ziemią. Liczba sadzonek zależy od ich wielkości. Wskazane jest, aby wziąć jedną na garnuszku, choć wielu leżało w 15-centymetrowym opakowaniu 5-6 małych cebulach lub 3 dużych.
  • Potem wszystko jest jak zwykle. Doniczkę umieszcza się na dobrze oświetlonym parapecie. Gdy substrat zacznie wysychać, sadzonki są natychmiast podlewane. W kwietniu, w miarę ocieplania, doniczki są przewożone do loggii lub szklarni.

Sadzenie w doniczce

Kiedy mrozy w końcu ustąpią (zwykle jest to miesiąc majowy), Muriel zostaje przeniesiona na otwarty teren:

  • Najpierw wybrane jest dobrze oświetlone miejsce. Jeśli nie ma takiej możliwości, nie ma żadnej szkody, zrobi to półcień. Jeśli chodzi o glebę, kwiat jest dobrze akceptowany na praktycznie każdej glebie (z wyjątkiem wyjątkowo ciężkiej “gliny”).
  • Wykopał otwory o średnicy 8-12 cm. Skoncentruj się na wielkości konkretnej sadzonki. Od tych parametrów zależy również “szczelina” między studzienkami – minimalny odstęp wynosi co najmniej 12 cm, natomiast pomiędzy dużymi żarówkami pozostawia 15-20 cm.

Atsidantera

Czy wiesz? W średniowieczu podczas pieczenia chleba dodawano mąkę z bulw gladioli.

Nawilżając “siedzenie”, można zasnąć trochę piasku rzecznego.
Żarówka umieszczona jest w otworze i pokryta ziemią, po czym natychmiast wykonuje się obfite podlewanie.

Jak widać, sportowiec wyróżnia się prostotą pod względem sadzenia, a dalsza uprawa jest dla niej odpowiednia.

Opieka

Bezpretensjonalna roślina wymaga regularnej, ale jednocześnie stałej opieki. Procedury te są w mocy każdego, jak się przekonacie teraz.

Regularne podlewanie

Pomimo pochodzenia afrykańskiego wieloletnia roślina wymaga częstego podlewania. Nawilżanie odbywa się stale, gleba nie powinna wyschnąć (w przeciwnym razie “bulba” natychmiast wyschnie).

W upalne lato roślina pobiera 2-3 wiadra tygodniowo, po jednym dla każdego podejścia. Z drugiej strony zalanie kłącza jest niepożądane.

Z początkiem kwitnienia objętość podlewania jest nieznacznie zmniejszona, co jest dobre dla wyglądu kwiatów (ciemne tony obecne w kolorze stają się bardziej nasycone).

Ściółkowanie pomaga zachować wilgoć w okresie wegetacji. W trakcie są “odkurzanie” skoszonej trawy, torfu lub siekanego próchnicy. Jednak z tym ostatnim trzeba być ostrożnym – zbyt duża dawka może “spalić” żarówkę.

Rozluźnienie i pielenie

Po każdym podlaniu należy rozluźnić glebę w pobliżu kwiatu, tak aby kłącze otrzymywało niezbędną porcję powietrza.

Spośród narzędzi do tej procedury najlepiej nadaje się szampon trójzębny – więc jest bezpieczniejszy. Zdarza się, że nie wyliczając siły, niektórzy właściciele niszczą doniczki, a nawet osiągają “żarówkę”. Przy dokładnej pracy wykluczony jest “trójząb”.

Ważne! Budując alpejskie wzgórze, niektórzy sadzą fioletowego akonit w pobliżu pachnących mieczyków. Wygląda ładnie, ale wiele gatunków tej rośliny jest trujących. Użyj do dekoracji takich “dzikich”, zebranych z najbliższego pola, nie możesz!

Pielenie odbywa się w razie potrzeby. Wskazane jest, aby oczyścić ledwo pojawiający się chwast, nie czekając, aż goni wzrost. Jeśli przegapisz chwilę, kwiatostan będzie powolny, z małymi kwiatami.
Atsidantera

Dodatkowe nawożenie

Pachnący “mieszkaniec” miejsca, wyglądający jak najzwyklejszy mieczyk, wymaga regularnego stosowania nawozów.

Karmienie odbywa się co 2 tygodnie (dla “złożonych” gleb, przerwa jest zmniejszana do 10 dni) i połączone z następnym podlewaniem.

Do takich celów brane są złożone związki mineralne, takie jak nitroamofos. Zanim zwróci się uwagę na skład zakupionego produktu – jeśli zawiera dużą ilość związków amoniaku, wówczas wyrastają pędy kwiatów i liście, a kwiaty okażą się przeciętne.
Atsidantera

Ochrona przed chorobami i szkodnikami

Atsidantera ma dobrą odporność, ale nie powinniśmy zapominać o takim czynniku jak “sąsiedztwo” z innymi kulturami. To stąd występuje infekcja z różnymi owrzodzeniami i pasożytami.

Najczęściej wieloletni upiec takie zamieszanie:

  • Mączniak prawdziwy. Aby go zwalczać, użyj nadmanganianu potasu – 2,5 g na 10 litrów wody. Po pierwszym rozpyleniu, wykonaj 1-2 kontrole (w odstępie 5 dni). Jeśli to nie pomogło – w 5 litrach gorącej wody dodać sodę kalcynowaną (25 g) i mydło w płynie (5 g). Przetwarzaj nie tylko roślinę, ale również glebę, w 2-3 sesjach z tygodniową przerwą.
  • Zgnilizna korzeni. Jest to niebezpieczne, ponieważ przy najmniejszym opóźnieniu roślina będzie musiała zostać odrzucona (jest to typowe dla wszystkich gatunków z bulwiastymi korzeniami). Ważne jest tu zapobieganie – przed sadzeniem cebulki umieszcza się w plastikowych pojemnikach i wylewa suchymi środkami grzybobójczymi. Tam są przechowywane w suchym miejscu do samego lądowania.

Zgnilizna korzeni

Czy wiesz? W XVII-XVIII wieku miedze były używane jako lek na ból zęba i jako środek na mleko dla matek karmiących.
  • Zniszczenia rdzy i mozaiki. Ledwo pojawiający się bolesny “ornament” można usunąć za pomocą roztworu siarki koloidalnej (25 g / 10 l). Aby uzyskać najlepszy efekt, leczenie powtarza się trzy razy, po odczekaniu tygodnia.

Wśród “przeciwników” wymieniono takie szkodniki:

  • Mszyce. Nie toleruje działania środków owadobójczych w rodzaju “Actellika” i “Tanreka”. Ampułki w 2 ml wystarczają na 2 litry wody. Jeśli jest za dużo owadów, ta sama pojemność jest przyjmowana dla 1 litra. Dozwolone jest jedno (maksymalnie dwa) przetwarzanie.
  • Wciornastki. Leki są takie same jak przeciwko mszycom, ale pomaga również silny “Decis”. 0,1 g / 10 l – a problem zostanie rozwiązany, mały komar zacznie umierać dosłownie w ciągu 5 minut. Zwróć uwagę na czas trwania leku (15 dni).
  • Ślimaki. Po przetworzeniu za pomocą takich środków jest mało prawdopodobne, aby pojawiły się na szypułce. Jako środek zapobiegawczy zaleca się, aby zbierać je z rosnących upraw.

Wciornastki na kwasie

Powielanie

Stosuje się dwie główne metody. Są dobrze znane wszystkim hodowcom, ale jest jeszcze kilka punktów, o których warto wspomnieć osobno.

Nasiona

Ta metoda ze względu na swoją prostotę jest rzadko używana. Faktem jest, że kiełkujące niełupki osiągną stadium kwitnienia dopiero w trzecim sezonie po wylądowaniu na otwartej glebie. Niektórzy ludzie biorą to tylko 2 lata (ale to rzadkość nawet na zadbanej glebie).

Jeśli takie trudności nie są przerażające, a czas jest dostępny z dostatkiem, cała procedura odbywa się zgodnie z tym algorytmem:

  • od jesieni ze skrzynek wybiera się niełupki, które przechowywane są w suchym, ciemnym miejscu;
  • na początku lutego brana jest skrzynia do siewu, do której jest przygotowane przygotowane podłoże;
Ważne! Ostre przejście od zimnej wiosny do suchego lata powoduje pojawienie się zgnilizny korzeni. W regionach o takich warunkach pogodowych Acidante wymaga specjalnej troski.
  • nasiona zawarte w polu i prasowany głębokości 0,5-1 cm, a może nie ciśnienia, lecz po prostu traktowane warstwy podłoża o tej samej grubości .;
  • Uważaj na temperaturę, powinna wynosić przynajmniej +20 ° C

Po raz pierwszy rośliny są nawilżane przez opryskiwanie i dopiero wtedy można delikatnie podlewać sadzonki. Nawiasem mówiąc, będzie również musiał nurkować, umieszczając jednocześnie w różnych donicach lub bezpośrednio w ziemi.

Po głównym sadzeniu kłącze jest wydobywane i wysyłane na zimę, aby ponownie sadzić małe cebulki na wiosnę. Rok później ta praca się powtarza i tylko wtedy możesz poczekać na kwiaty.

Tak długie oczekiwanie nie pasuje wszystkim, a następnie uciekają się do innej, szybszej metody reprodukcji.

Żarówki

Barwione dojrzałe cebule są suszone jesienią. Mają dzieci, które będą musiały być rozdzielone. Wybierz najzdrowsze “potomstwo” o gładkiej, nie spieczonej skórze.

Przez półtora tygodnia przed sadzeniem łuski są starannie usuwane, a dziecko jest moczone w ciepłej wodzie (do +35 ° C) w ciągu dnia. Następnie następuje kiełkowanie w glebie domieszkami czystego piasku i torfu w temperaturze +22 … + 25 ° C.

Czy wiesz? Obecnie mieczyków znaleziono dużą ilość witaminy C. płatków czarne i czerwone mieczyki są częścią niektórych opłat medycznych, które zwiększają odporność człowieka.

Powielanie przez cebulę cebulową
Lądowanie odbywa się już na rozgrzanej ziemi w dziurach. Na dnie wgłębienia jest wypełniona 1cm piasku rzecznego, a następnie wlać roztwór siarczanu miedzi lub nadmanganian (1 g / l 10). Dzieci układają się w odległości 5-6 cm od siebie. Różnica między studniami jest taka sama jak w przypadku dojrzałych cebulek.

Liście powinny być odpychane po miesiącu.

Także zobaczyć listę cebulek kwiatowych, które zdobią swoje klombu: krokusy, irysów, Muscari, frezja, narcyz, tulipan, lilia, mieczyk, krokusy i przebiśnieg.

Przygotowanie do zimy

Wielu jest zainteresowanych, a kiedy wykopać tak delikatny kwiat jak sportowiec. Tutaj wszystko jest tradycyjne: kłącze wydobywa się z pierwszych przymrozków.

Ale do tego momentu warto pamiętać o kilku prostych niuansach. Pierwszy dotyczy podlewania, które stopniowo zmniejsza się po kwitnieniu. Nie zapominaj o nawozach – po wyblaknięciu kwiatów ich stosowanie jest zabronione.

W przeddzień przymrozków łodyga jest przycinana do poziomu dolnych liści, które należy pozostawić na razie. I dopiero potem wykopana jest roślina. Natychmiast usuwa się ziemię i korzenie, a dzieci i łodygi są oddzielone od żarówek.

Wniebowstąpienie, jak już wiemy, nie jest zbyt kapryśne, a ta jakość obejmuje również przechowywanie w zimie.

Ważne! Na długo przed sadzeniem (nawet podczas jesiennego kopania), sprawdź glebę pod kątem obecności larw Chruszczowa i Medvedki. Nawet jeśli to tylko kilka kawałków, nadal stanowią zagrożenie dla kwiatów.

Pierwsze 2-4 tygodnie po takiej obróbce żarówki są przechowywane w wentylowanym pomieszczeniu w temperaturze +20 … +22 ° C. Jeden miesiąc później usunięty pogorszeniu „skórki” i a następnie umieszczona w bulbil niezbyt gęstych worek papieru lub tkaniny, w którym to „hibernacji” (w temperaturze około + 15 ° C).

Atsidantera w projektowaniu krajobrazu

Piękna bylina jest często używana jako element projektu witryny. Roślina o wysokiej łodydze idealnie wpasuje się w takie warianty dekoracyjnego krajobrazu:

  • Alpejskie wzgórze. Jest to idealna opcja dla kwiatów, które rosną “dziko” na kamienistych płaskowyżach.
  • Alpine wzgórza często ozdobione tych kwiatów i roślin: aster Alpine, mimulyusom, lumbago, hionodoksom, molodilom, portulaka, Rue, jałowca, armero włośnica i łąki.
  • Nasycony kwietnik. Jeśli planuje się, że taki układ ma kształt okrągły, kwaser jest sadzony bliżej środka, co wzmacnia efekt “żywej piramidy”.
  • “Oprawianie” sztucznego zbiornika. Wysoka “noga”, w połączeniu z charakterystycznymi liśćmi, powoduje silne skojarzenia ze zwykłą trzciną, ale ze względu na koloryt wygląda o wiele bardziej opłacalnie.
  • Najłatwiej jest posadzić kwiaty w pobliżu ławki lub altanki. Delikatny aromat z nich doskonale uzupełni resztę w sierpniowy wieczór.

Atsidantera w projektowaniu krajobrazu

Czy wiesz? Gladiolus jest jedną z pięciu najpopularniejszych kultur ciętych na świecie.

Najlepszymi sąsiadami tej rośliny są byliny, które podczas kwitnienia “bawią się” w odcieniach czerwieni i fioletu. To astry i szałwia.

Teraz możesz łatwo wybrać spektakularny Muriel. Mamy nadzieję, że proces rozwoju również nie spowoduje żadnych szczególnych trudności. Bardziej jasne kolory każdego dnia!