Biohumus własnymi rękami: produkcja w domu


Biohumus to bardzo użyteczny nawóz organiczny, który odżywia i przywraca użyteczne substancje w glebie, co pozwala na uprawę dużych objętościowo i przyjaznych dla środowiska upraw. O tym, co jest zawarte w tej materii organicznej, jak różni się ona od innych nawozów i jak zrobić biohumus własnymi rękami, opowiemy w tym artykule.

Co to jest biohumus i jak jest używany

Biohumus lub wermikompost jest produktem przetwarzania różnych organicznych odpadów rolniczych przez dżdżownice. To właśnie odróżnia ją od tej samej próchnicy lub kompostu, który powstaje w wyniku działania różnych bakterii i mikroorganizmów.

Biohumus ma takie cechy jak polepszenie struktury gleby i jej właściwości wodno-fizyczne. Ponadto stężenie azotu, fosforu i potasu w nim jest nieco większe niż w innych organicznych.

Zalety biohumus to także:

  • zawartość próchnicy wynosi od 10 do 15%;
  • kwasowość pH 6,5-7,5;
  • brak obcych bakterii, nasiona chwastów, sole metali ciężkich;
  • obecność w składzie antybiotyków i dużej liczby mikroorganizmów biorących udział w tworzeniu gleby;
  • szybszy rozwój i bardziej stabilna odporność u roślin żywionych tymi substancjami organicznymi;
  • okres ważności od trzech do siedmiu lat.

Wermikompost – nieszkodliwe nawóz, nie powinny zepsuć lub gleby i roślin, szkód dla ludzi, zwierząt lub pszczół miodnych, w proporcji do ziemi i co zostały one wykonane.

Biohumus jest dobrze sprawdzony, gdy jest używany:

  • do zapobiegania chorobom roślin i łatwego przenoszenia przez nie kropli temperatury;
  • przyspieszyć proces kiełkowania nasion i zwiększyć liczbę pędów;
  • w celu zwiększenia objętości i przyspieszenia dojrzewania rośliny;
  • do szybkiego odzyskiwania, przywracania i poprawy żyzności gleby;
  • zwalczać szkodliwe owady (efekt do sześciu miesięcy);
  • w celu poprawy dekoracyjnego wyglądu kwiatów.

Ponadto stosowanie tego organicznego pomaga zmniejszyć chwasty w obszarach rolniczych.

Czy wiesz? Wydajność roślin nawożonych wermikompostem jest o 35-75% wyższa niż w przypadku obornika.

Kilka słów o tym, jak używać biohumus w ogrodzie. Jest on stosowany jako główny nawóz do:

  • sadzenie i zasiewanie roślin w otwartym terenie i w szklarni;
  • obciąganie wszelkiego rodzaju roślin rolniczych;
  • reanimacja i rekultywacja ziemi;
  • różne działania w leśnictwie;
  • nawożenie roślin kwiatowych i rosnącej trawy trawnikowej.


Ten nawóz organiczny wykorzystywany jest przez cały sezon: od wczesnej wiosny do późnej jesieni.

Wermikompost mogą być wprowadzane w dowolnym etapie, a w każdej ilości zalecanej dawce – 3-6 tony suchego nawozu na 1 hektar do dużych powierzchni, małych – 500 g na 1 metrów kwadratowych.

Płynny roztwór do nawożenia i podlewania roślin przygotowuje się z 1 litra wermikompostu, który rozcieńcza się w 10 litrach ciepłej wody.

Biohumus sprzedawany jest w formie gotowej w granulkach iw postaci płynnej (zawiesina wodna).

Czy wiesz? Uprawa robaków na specjalnych farmach (vermiculture) została po raz pierwszy podjęta przez Amerykanów w latach 40. ubiegłego wieku. Następnie do krajów europejskich rozprzestrzeniła się hodowla. Dziś jest najlepiej znany w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Holandii i innych krajach.

Można go łatwo przygotować w domu. Można to zrobić na dwa sposoby:

  • w otwartym kraju;
  • w pomieszczeniu.

Pierwsza metoda jest bardziej pracochłonna, ponieważ wymaga większego zaangażowania ludzi w hodowlę robaków. Drugi jest wykorzystywany częściej, ponieważ w warunkach zamkniętych łatwiej jest kontrolować temperaturę i warunki niezbędne dla pnączy.

Podobnie jak w pierwszym, a w drugim przypadku konieczne będzie wyposażenie specjalnego kompostownika do hodowli. Vermifabry są stosowane do tego celu na skalę przemysłową.

Aby uzyskać więcej informacji na temat przygotowania biohumus, zobacz następujące podsekcje. Ogólnie proces ten składa się z pięciu etapów:

  • wybór gatunków i zakup robaków;
  • produkcja kompostownika;
  • układanie zwierząt w kompoście;
  • pielęgnacja i top dressing;
  • ekstrakcja robaków i wermikompostu.

Wybór i kupowanie robaków do kompostowania

Dżdżownice można znaleźć i zebrać samodzielnie lub zakupić w sklepie. Najczęściej stosowane w vermicultivation Robaki czerwone kalifornijskie (otrzymane na podstawie odchodów w latach 50-60-tych XX wieku), ale wiele firm również inne typy: Prospector łajno, ziemia, Dendrobena Veneta (European Worm do wędkowania).

Doświadczeni producenci vermicompost twierdzą, że najlepszym z tych gatunków do uprawiania wermika jest czerwony kalifornijczyk i poszukiwacz. Pierwszy – dobrze się mnożyć, żyć długo (10-16 lat), szybko działa, ale ich główną wadą jest nietolerancja niskich temperatur.

Czy wiesz? W ciągu jednego dnia jeden robak może przejść przez swój układ trawienny objętość gleby równą masie ciała. Tak więc, jeśli weźmiemy pod uwagę, że średnio to pełzające zwierzę waży około 0,5 g, to 50 osobników na 24 godziny na hektarach ziemi może przetwarzać 250 kg gleby.

Rozrusznik został również wyjęty ze zwykłego robaka nawozowego. Jest to szybki w nawozie odtwarzające (100 kg wytwarza Wermikompost), które nie podlegają na choroby i zarazy doskonale reprodukuje (wyjścia do 1500 jednostek) i zdolne do przenoszenia niską temperaturę – przechodzi w głąb gleby, aby ogrzać.

Możesz kupić robaki w wyspecjalizowanych sklepach, w tym w Internecie lub na farmach. Zazwyczaj są sprzedawane przez rodziny, co najmniej 1500 sztuk, w tym 10% dorosłych, 80% – małe dzieci i 10% kokonów. Pozyskując zwierzęta, należy zwrócić uwagę na ich ruchliwość i kolor ciała.

Budowa kompostownika

Jak już wspomniano, kompost vermicompost można przygotować zarówno w warunkach letniej rezydencji, jak iw mieszkaniu lub domu. Nadaje się do każdego pomieszczenia: garażu, stodoły, piwnicy. Niektóre wyposażają robaki w łazience. Najważniejsze – zbudować kompostownik lub pit kompostu lub wiązkę.

Na ulicy mieszkanie dla robaków ułożone jest w skrzynkę z desek bez dna i pokrywy. Skrzynkę należy umieścić w miejscu osłoniętym przed słońcem na ziemi, w żadnym wypadku na betonie, ponieważ nadmiernie nagromadzona woda będzie potrzebować ujścia.

Wymiary mogą być różne, na przykład wysokość 60-100 cm, długość i szerokość 1-1,3 m.

W mieszkaniu dom dla robaków można również zbudować z drewnianego lub plastikowego pudełka (kontenera) lub z pudeł kartonowych zamkniętych w sobie nawzajem spod urządzeń gospodarstwa domowego. Duże akwaria nadają się do hodowli robaków. Możesz użyć sita z tworzywa sztucznego, osadzonego w plastikowym pojemniku lub pojemniku.

Ważne! Pojemność musi być koniecznie wyposażona w drenaż: na dole ułożyć warstwę żwiru lub zrobić w niej dziury. Jeśli wilgoć nie zostanie przekierowana, zwierzęta wkrótce umrą.

Aby pomieścić jak najwięcej robaków w małym pokoju, skrzynie lub pojemniki można układać jeden na jeden na kilku poziomach lub na regałach. Można więc umieścić na powierzchni 15-20 m² około miliona pełzających zwierząt.

Przygotowanie kompostu (substrat odżywczy)

W przypadku każdego typu robaka konieczne będzie przygotowanie substratu odżywczego, które powinno składać się z:

  • obornik lub obornik, odpady żywności pochodzenia roślinnego, liście, liście – jedna część;
  • piasek – 5%;
  • siano (słoma) lub trociny – jedna część.

W przypadku kompostu wystarczą wszystkie rodzaje obornika, z wyjątkiem świeżego, a także ptasiego, króliczego miotu, leżakującego przez pół roku. Nie musisz produkować nawozu więcej niż dwa lata temu.

Przed umieszczeniem ślimaka w kompostowniku, podłoże musi zostać poddane specjalnej obróbce – kompostowaniu. Musi zostać podgrzany do wymaganej temperatury w ciągu kilku dni. W tym celu po prostu ogrzewa się go na słońcu (łatwo jest osiągnąć pożądaną temperaturę od kwietnia do września) lub wprowadza się do niego wapno lub torf (20 kg na 1 tonę surowca).

Kompostowanie powinno trwać 10 dni. Od pierwszego do trzeciego dnia temperatura powinna wynosić +40 ° C, a kolejne dwa dni – na poziomie +60 … + 70 ° C, od siódmego do dziesiątego dnia – +20 … + 30 ° C.

Po kompostowaniu należy go przetestować, uruchamiając kilka robaków na powierzchni. Jeśli zwierzęta po kilku minutach poszły głęboko, kompost jest gotowy, jeśli pozostanie na powierzchni – podłoże musi nadal stać.

Optymalna kwasowość kompostu wynosi 6,5-7,5 pH. Wraz ze wzrostem kwasowości powyżej 9 pH zwierzęta umierają w ciągu siedmiu dni.

Dowiedz się więcej o innych nawozów, takich jak „Kemira”, „Stimulus” humianu, „Kristalon”, „Amofos” siarczanu potasu „Zircon”.

Sprawdź podłoże pod kątem kwasowości może być również metodą testowania. Uruchom 50-100 osób dziennie. Jeśli pod koniec tego okresu wszyscy żyją, kompost jest dobry. W przypadku śmierci 5-10 osób konieczne jest zmniejszenie kwasowości poprzez dodanie kredy lub limonki, lub zmniejszenie zasadowości przez dodanie słomy lub trocin.

Optymalna wilgotność kompostu wynosi 75-90% (będzie zależeć od rodzaju robaków). Przy wilgotności poniżej 35% w ciągu tygodnia zwierzęta mogą umrzeć.

Najbardziej odpowiednia temperatura życia robaków wynosi +20 … +24 ° C, a przy temperaturze poniżej -5 ° C i powyżej +36 ° C prawdopodobieństwo ich śmierci jest największe.

Układanie robaków w kompoście

Robaki są starannie rozmieszczone na całej powierzchni podłoża w kompostowniku. Dla każdego metra kwadratowego powinno być 750-1500 osób.

Ważne! Ponieważ robaki nie tolerują jasnego światła, kompostownik z góry musi być pokryty ciemnym materiałem przepuszczającym powietrze.

Adaptacja zwierząt będzie prowadzona przez dwa do trzech tygodni.

Opieka i warunki dotyczące zawartości robaków kompostowych

Podłoże w kompostowniku podlega regularnemu poluzowaniu i podlewaniu. Również robaki muszą być karmione.

Poluzowanie należy wykonywać dwa razy w tygodniu za pomocą pala lub specjalnych widelców do wermikompostu. Przeprowadza się go na całej głębokości podłoża, jednak bez mieszania.

Woda tylko ciepła (+20 … + 24 ° C) i tylko przy stojącej wodzie (co najmniej trzy dni). Chlorowana woda z kranu może zabijać zwierzęta. Dobry do podlewania nadaje się do deszczu lub do topienia wody. Podlewanie wygodnie za pomocą konewki z małymi otworami.

Sprawdź zawartość wilgoci podłoża, trzymając niewielką ilość w dłoni. Wystarczająco wilgotne podłoże to takie, które kompresuje wilgoć, ale nie krople wody.

Pierwsze karmienie zwierząt odbywa się dwa lub trzy dni po osiedleniu. W przyszłości muszą być karmione co dwa do trzech tygodni. Odpady żywności pochodzenia roślinnego wlewa się w jednolitą warstwę 10-20 cm na całej powierzchni. Do karmienia można używać skorupek jaj, skórek z ziemniaków, skórki z arbuza, melona, ​​skórek bananowych, łuski cebuli itp., Tylko wszystkie odpady muszą być dobrze rozdrobnione.

Sprawdź listę produktów, która będzie przydatna do pielęgnacji ogrodu i ogrodu warzywnego, „Phytodoctor”, „Nemabakt”, „Thanos”, „Strobe”, „bud”, „QuadrisTM”, „Corado”, „Hom”, „konfidor” .

Po pewnym czasie podłoże w pudełku jest podzielone na trzy warstwy. Robaki będą żywić się górną warstwą podłoża na głębokości 5-7 cm, w drugiej warstwie, większość zwierząt będzie żyła na głębokości 10-30 cm. Wszystko, co jest, jest niższe w trzeciej warstwie i jest biohumusem.

Pobieranie próbek (oddzielanie) robaków i wermikompostu

Biohumus będzie gotowy od czterech do pięciu miesięcy po rozpoczęciu robaków. Kiedy skrzynia z robakami i biohumusem zostanie całkowicie wypełniona, zwierzęta i nawóz będą musiały zostać usunięte.

Aby oddzielić robaki, głodują przez trzy lub cztery dni. Następnie na jednej trzeciej powierzchni podłoża położono 5-7-centymetrową warstwę świeżej żywności. Zwierzęta będą gromadzić się przez jakiś czas na tej stronie. Po kilku dniach warstwa z robakami będzie musiała zostać usunięta. Przez trzy tygodnie proces ten powtarza się trzy razy.

Biohumus to ciemna maźliwa masa, którą zbiera się i suszy. Następnie przesiej przez sito i zapakuj do przechowywania. Okres przechowywania wynosi 24 miesiące przy przechowywaniu w temperaturze od -20 do +30 ° C.

Czy wiesz? W Unii Europejskiej, Ameryki i Japonii produkują uprawiane na polach nawożonych biohumus, że jest duże zapotrzebowanie i jest dużo droższy pielęgnowane na glebach podkormlennyh obornika lub nawozów. Nie zawiera substancji szkodliwych dla ludzi, dlatego ma wyższą wartość odżywczą.

Naturalny biohumus nawozowy staje się coraz bardziej popularny wśród właścicieli wiejskich gospodarstw domowych i terenów podmiejskich. Jego produkcja jest również obiecującym biznesem. I choć nie jest łatwo i tanio wyprodukować te organiczne, przyjazne dla środowiska, duże, zdrowe i smaczne warzywa, niewątpliwie warte są wszelkich starań. 1500-3000 robaków wystarczy, aby uzyskać nawóz organiczny, który wystarczy do wyżywienia w ogrodzie od trzech do czterystu.